Αρθρογραφία

Σε κατάσταση ασάφειας…

Για αρκετό καιρό τελευταία σκέπτομαι να γράψω κάποιο σχόλιο τοπικού ενδιαφέροντος, αλλά πάντα κάτι προκύπτει διαφορετικό και απρόβλεπτο, που ανατρέπει τις σκέψεις μου και τις ανακατώνει τελικά, έτσι ώστε να περιπλανιέμαι σε κόσμους φανταστικούς, απρόσιτους και πιθανά ιδανικούς, αλλά μάλλον ασαφείς και αδημιούργητους.

Είναι κάτι σαν την κυβερνητική ασαφή δημιουργία, η οποία συνεχίζεται για έβδομο μήνα, παρά τον εξοστρακισμό του υπουργού που την εκστόμισε  και μάλιστα προσπάθησε να  πολιτογραφήσει την  μη δημιουργία της περιόδου, ως δήθεν παραγωγική διαδικασία, πλην όμως χρησιμοποίησε λάθος λέξεις, όπως λάθος ήταν και όλη η πολιτική του  επταμήνου.

Φαίνεται τελικά πως όλοι όσοι δεν θέλουν ή δεν μπορούν να δημιουργήσουν κάτι παραγωγικό, προοδευτικό και σωστό, εφευρίσκουν ακαταλαβίστικες έννοιες ή και απλές εκφράσεις διφορούμενες, του τύπου «ασαφής δημιουργία» λέγοντας ότι δημιουργούν και παράγουν, αλλά στην ουσία καταστροφολογούν και μεταθέτουν τα σοβαρά για αργότερα και για άλλους, κρατώντας για τους ίδιους, κάποιες πεταμένες στους δρόμους από τους προηγούμενους δάφνες.

Διαπιστώνοντας λοιπόν ότι κινδυνεύω από το σύνδρομο της ασαφούς δημιουργίας, αποφάσισα να βάλω το κεφάλι μου να σκεφτεί και να δραστηριοποιηθεί πέρα από τα συνηθισμένα, γιατί πλέον τα συνηθισμένα, δεν προξενούν κανένα ενδιαφέρον και μάλλον δημιουργούν ασάφειες και οδηγούν σε καταστάσεις μη δημιουργίας και πέραν αυτού και σε καταστάσεις γενικής απραξίας.

Παρότι όμως φαίνεται πως ξέφυγα από την κατάσταση της ασαφούς δημιουργίας, όπως και ο πρώην υπουργός, μετά την αποπομπή του, ακόμη δεν μπορώ να ασχοληθώ σοβαρά και παραγωγικά με κάποια τοπικά ζητήματα, πέραν του ότι σκέπτομαι πως μπορεί να ενοχληθούν υπερβολικά οι τοπικοί και οι κεντρικοί φορείς εξουσίας και αν τους συμβεί και αυτό, τότε να δείτε δημιουργικές ασάφειες, ασαφείς δημιουργίες και εν τέλει σαφέστατες καταστροφολογίες.

Έτσι λοιπόν παραμένουν στα αζήτητα του μυαλού μου σοβαρά αναπτυξιακά τοπικά έργα και υποδομές, που είτε είχαν ξεκινήσει στο παρελθόν και εγκαταλείφθηκαν, είτε δεν τολμάει κανείς, ως να υπάρχει μυστική συμφωνία σιωπής, να ασχοληθεί σοβαρά και δυναμικά.

Μερικά παραδείγματα  τέτοιων περιπτώσεων είναι ο Καϊάφας, το Επιτάλιο, η Μούτελη, η Μουριά, ο αυτοκινητόδρομος, ο σιδηρόδρομος και πάνω απ όλα το μεγαλύτερο αναπτυξιακό έργο της Ηλείας, το ιδρυθέν από το 1996 Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελληνικών Σπουδών Αρχαίας Ολυμπίας, το οποίο μέχρι σήμερα δεν κατέστη δυνατόν να λειτουργήσει και το χειρότερο, είναι άγνωστη  η ύπαρξή του στους Ηλείους, φορείς και πολίτες, ή απλά όλοι γνωρίζουν , αλλά αποφεύγουν να ομιλούν, φοβούμενοι μην περιπέσουν σε κατάσταση δημιουργικής ασάφειας, ή ασαφούς δημιουργίας.-

Επαναδημοσίευση  από τις ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ της

20.8.2015, ως προεκλογικό σύνθημα!!!!

Όλη η επικαιρότητα