Αρθρογραφία

Στην… πρωτοπορία τεχνολογικών εξελίξεων!

foto_editorial.jpg

«Είχε χαρακτηρισθεί ως έργο πνοής μόνο που παρά την δαπάνη του, δεν εντάχθηκε ποτέ στο πρόγραμμα «Κοινωνία της Πληροφορίας» του ΥΠΠΟ – Έκτοτε δεν αγοράστηκε οικόπεδο, δεν συναρμολογήθηκε το κτίριο, και δεν ανέλαβε κανείς ευθύνη. Η σιωπή τα έλεγε όλα…» 

Πιθανότατα αποτελεί την πλέον προκλητική υπόθεση που χειρίσθηκε η αιρετή αυτοδιοίκηση β’ βαθμού, από τότε που θεσμοθετήθηκε ο ρόλος και η παρουσία της, στην αρχή ως Νομαρχιακής και ακολούθως ως Περιφερειακής Ενότητας Ηλείας.

Απορίας άξιον, αλλά μπροστά στο μεγάλο φάσμα ευθυνών των πρώην, και λιγότερο των νυν παραγόντων στον συγκεκριμένο χώρο, το «κτίριο του Αννόβερο» ως τίτλος βέβαια, και όχι ως υπαρκτό δημιούργημα, επανεμφανίστηκε στη δημοσιότητα, μετά από πολλά χρόνια και μέσω πρωτοβουλιών που ανέλαβε προσφάτως ο Αντιπεριφερειάρχης κ. Γιώργος Γεωργιόπουλος.

Θα περίμενε κανείς για την… έως και συνειδητά «ξεχασμένη» αυτή υπόθεση, να είχαν κινηθεί σε έγκαιρο διάστημα, Νομαρχιακοί (τότε) και Περιφερειακοί (τώρα) σύμβουλοι. Στην αναζήτηση του υλικού που δεν συναρμολογήθηκε ποτέ, αλλά και της αλήθειας που χάθηκε στη χρονική διαδρομή για την αιτία ή τις συνθήκες που συνέβη η εγκατάλειψή του…

Το έργο, θα μπορούσε να γίνει εντυπωσιακό από κάθε άποψη. Έτσι τουλάχιστον ήταν, όταν στήθηκε στη γερμανική πόλη, για τις ανάγκες της παγκόσμιας έκθεσης EXPO 2000 συνολικής επιφάνειας 1.450 τ.μ., μήκους 67 μ. και πλάτους 16 μ.

Δε θα σταθώ στα ποσά που δαπανήθηκαν για την αγορά και για τη μεταφορά του. Άλλωστε δημοσιοποιήθηκαν στη συνέντευξη του Αντιπεριφερειάρχη με χαρακτηριστικό τρόπο ως αποτέλεσμα της δυσφορίας και της αρνητικής έκπληξής του.

Το υπό συναρμολόγηση κτίριο, αγοράσθηκε από τον Οργανισμό Προώθησης Εξαγωγών με την προοπτική να ξαναστηθεί μετά το Αννόβερο στην Αμαλιάδα. Εκεί, επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί ως «Ψηφιακό Κέντρο Ολυμπιακής Ευαισθητοποίησης».

Ως έργο πνοής το χαρακτήρισε ο τότε Νομάρχης Τάκης Δημητρουλόπουλος που εισηγήθηκε στο Σώμα την απόκτησή του. Και προσέθετε με φανερή ικανοποίηση και αισιοδοξία για την αξιοποίησή του:

“Η έναρξη της λειτουργίας του θα θέσει αυτόματα το Νομό, στην πρωτοπορία των τεχνολογικών εξελίξεων και θα ενισχύσει αποφασιστικά και το πολιτιστικό προϊόν της Ηλείας…” Μόνο που ποτέ δεν είδαμε ούτε έναρξη, ούτε λειτουργία.

Και ουδείς μέχρι σήμερα έχει ενημερώσει δημόσια και κυρίως αξιόπιστα ποιος έφταιξε και γιατί, αλλά και κανένας δεν ανέλαβε την ευθύνη που η υποτιθέμενη σύγχρονη αυτή εξέλιξη μετετράπη τελικώς σε μια μάζα από παλιοσίδερα!!

Όταν το 2007 νομάρχης, έχει αναλάβει πλέον ο Χαρ. Καφύρας και ενώ ήδη έχουν παρέλθει επτά χρόνια απραξίας και αναποτελεσματικότητας για το έργο, έγινε προσπάθεια μέσω της Εταιρείας που θα αναλάμβανε την κατασκευή θεματικών πάρκων στην τέως λίμνη Μουριάς. Δυστυχώς τα πάρκα (άλλη μια περίπτωση που ναυάγησε) δεν προχώρησαν ποτέ αλλά ούτε και το κτίριο…

Έξι χρόνια αργότερα η Περιφέρεια ενημερώνει τον δήμο Ήλιδας ότι θα χρηματοδοτήσει την αγορά οικοπέδου για να στηθεί επιτέλους το έργο. Ο τότε δήμαρχος Γ. Λυμπέρης, έσπευσε στο γραφείο Δοξιάδη για τη μελέτη… επανασυρμολόγησης. Όμως ούτε αυτή η φορά ήταν η “τυχερή” καθώς τα χρήματα δεν εγκρίθηκαν από την Περιφέρεια, αφού κάποιοι αρνήθηκαν!

Πέραν των ανωτέρω, ήρθε και ο Καναδός μελετητής της εικονικής πραγματικότητας για τη λειτουργία του Μεγάρου από το Αννόβερο και με εξώδικο διεκδίκησε την αμοιβή του, ύψους 400.000 ευρώ.

Το Ψηφιακό Κέντρο που όλοι περιμέναμε δεν εντάχθηκε τότε στο πρόγραμμα του Υπ. Πολιτισμού “Κοινωνία της Πληροφορίας”. Και έτσι δεν αγοράστηκε οικόπεδο για να στηθεί το κτίριο. Δαπανήθηκαν – αδίκως – χρήματα, από κακούς υπολογισμούς και με λανθασμένη διαχείριση επιδιώξεων. Έτσι δεν γίνεται συνήθως;…

Χρίστος Πλευριάς

xr_plevrias@yahoo.gr

Όλη η επικαιρότητα