Στο κατώφλι της φτώχειας η Δυτική Ελλάδα… – Δεύτερο μεγαλύτερο ποσοστό στην χώρα (βίντεο)

Share

Σχεδόν ένας στους τρεις Έλληνες (ποσοστό 28,3% αντιμετώπισε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού το 2021, με το σχετικό ποσοστό να είναι αυξημένο κατά 0,9% σε σχέση με το προηγούμενο έτος.

Αυτό προκύπτει από τα στοιχεία της Έρευνας Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης των Νοικοκυριών 2021 που ανακοίνωσε η Ελληνική Στατιστική Αρχή. Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, το ποσοστό του πληθυσμού που αντιμετωπίζει τον κίνδυνο φτώχειας στην Δυτική Ελλάδα είναι το δεύτερο μεγαλύτερο στην χώρα (28,5%), πίσω μόνο από την Ανατολική Μακεδονία – Θράκη που ανέρχεται σε 29%.

Σε τρεις Περιφέρειες (Αττική, Κρήτη, και Νότιο Αιγαίο) καταγράφονται ποσοστά κινδύνου φτώχειας χαμηλότερα από αυτό του συνόλου της Χώρας ενώ στις υπόλοιπες δέκα Περιφέρειες τα αντίστοιχα ποσοστά είναι υψηλότερα.

8 στους 10 δηλώνουν ότι το εισόδημα έμεινε ίδιο ή μειώθηκε

To 6,9% των νοικοκυριών δήλωσε ότι το εισόδημα του αυξήθηκε κατά τους τελευταίους δώδεκα μήνες, ενώ το 26,3% των νοικοκυριών ότι μειώθηκε και το 66,7% των νοικοκυριών ότι παρέμεινε το ίδιο.

Όπως αναφέρεται στην έκθεση, η αύξηση του ποσοστού του κινδύνου φτώχειας ή σε κοινωνικό αποκλεισμό οφείλεται στην αύξηση του ποσοστού του πληθυσμού σε χαμηλή ένταση εργασίας (από 11,8% το 2020 σε 13,6% το 2021) και του πληθυσμού σε κίνδυνο φτώχειας από 17,7% το έτος 2020 σε 19,6% το έτος 2021.

Μεγαλύτερος κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού στους νέους

Ο κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού είναι υψηλότερος στην περίπτωση των παιδιών ηλικίας 17 ετών και κάτω (32,0%).

Το ποσοστό πληθυσμού ηλικίας 18-64 ετών που διαβιεί σε νοικοκυριά με χαμηλή ένταση εργασίας υπολογίζεται σε 13,6% επί του συνόλου του πληθυσμού αυτής της ομάδας ηλικιών, εμφανίζοντας αύξηση κατά 1,8 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το έτος 2020. Το ποσοστό για τους άνδρες ανέρχεται σε 12,5% και για τις γυναίκες σε 14,6%.

Αναλυτικά, όπως αναφέρεται στην έκθεση, το κατώφλι της φτώχειας ανέρχεται στο ποσό των 5.251 ευρώ ετησίως ανά μονοπρόσωπο νοικοκυριό και σε 11.028 ευρώ για νοικοκυριά με δύο ενήλικες και δύο εξαρτώμενα παιδιά ηλικίας κάτω των 14 ετών, και ορίζεται στο 60% του διάμεσου συνολικού ισοδύναμου διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών, το οποίο εκτιμήθηκε σε 8.752 ευρώ, ενώ το μέσο ετήσιο διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών της Χώρας εκτιμήθηκε σε 17.089 ευρώ.

Το έτος 2021 (περίοδος αναφοράς εισοδήματος 2020), το 19,6% του συνολικού πληθυσμού της Χώρας ήταν σε κίνδυνο φτώχειας σημειώνοντας αύξηση κατά 1,9 ποσοστιαίες μονάδες. Ο δείκτης αυτός που κατά το έτος 2005 (με περίοδο αναφοράς εισοδήματος το έτος 2004) ανερχόταν στο 19,6%, σημείωσε αυξητική πορεία έως το έτος 2012 όπου εκτιμήθηκε στο 23,1% ενώ άρχισε να μειώνεται από το έτος 2014.

Τα νοικοκυριά που βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας εκτιμώνται σε 765.372 σε σύνολο 4.108.895 νοικοκυριών και τα μέλη τους σε 2.054.015 στο σύνολο των 10.498.099 ατόμων του εκτιμώμενου πληθυσμού της Χώρας που διαβιεί σε ιδιωτικά νοικοκυριά.

Ο κίνδυνος φτώχειας για παιδιά ηλικίας 0-17 ετών (παιδική φτώχεια) ανέρχεται σε 23,7% σημειώνοντας άνοδο κατά 2,8 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το 2020, ενώ για τις ομάδες ηλικιών 18-64 ετών και 65 ετών και άνω ανέρχεται σε 20,6% (18,4% το 2020) και 13,5% (13,0% το 2020), αντίστοιχα.

Ο κίνδυνος φτώχειας, υπολογιζόμενος με κατώφλια διαφορετικά του 60% του διάμεσου συνολικού διαθέσιμου ισοδύναμου εισοδήματος, ανέρχεται σε:

8,3%, αν το κατώφλι οριστεί στο 40% του διάμεσου συνολικού διαθέσιμου ισοδύναμου εισοδήματος,

13,3%, αν το κατώφλι οριστεί στο 50% του διάμεσου συνολικού διαθέσιμου ισοδύναμου εισοδήματος και,

26,7%, αν το κατώφλι οριστεί στο 70% του διάμεσου συνολικού διαθέσιμου ισοδύναμου εισοδήματος, αντίστοιχα.

Παναγιώτης Αντωνακόπουλος, δήμαρχος Πύργου

«Η Ηλεία έχει μετατραπεί σε έναν από τους φτωχότερους νομούς»

«Δυστυχώς η Ηλεία είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα εσωτερικής απόκλισης του ρυθμού ανάπτυξης σε σύγκριση με άλλες περιοχές. Αυτό έχεις ως αποτέλεσμα να έχει μετατραπεί σε έναν από τους φτωχότερους νομούς. Δυστυχώς, οι σημερινής πολιτικές αγνοούν αυτήν την πραγματικότητα και η οικονομική κρίση παίρνει χαρακτηριστικά μονιμότητας. Για το λόγο αυτό πρέπει να διαμορφωθούν ειδικά κίνητρα για επενδύσεις που θα βοηθήσουν στην ανάπτυξη της περιοχής»

Γιάννης Λυμπέρης, Δήμαρχος Ήλιδας

«Απαιτείται αλλαγή νοοτροπίας»

«Σε μια περιοχή της χώρας και σε μια χώρα του πλανήτη που ο Θεός έχει ευλογήσει, δυστυχώς σήμερα αντιμετωπίζουμε για άλλη μια φορά την ωμή πραγματικότητα. Να είμαστε από τους τελευταίους στο ακαθάριστο προϊόν για κάθε νοικοκυριό. Να είμαστε από τους πρώτους που κινδυνεύουν στο μεγαλύτερο ποσοστό οι πολίτες να ξεπεράσουν τα όρια της φτώχειας. Οι αιτίες είναι πάρα πολλές και δεν έχουν να κάνουν μόνο με τις υποδομές που είναι όντως ένας πολύ σοβαρός λόγος για να μένουμε πίσω. Έχουν να κάνουν και με τη νοοτροπία των ανθρώπων. Αυτό είναι το κυριότερο που όλοι πρέπει να παλέψουμε σε αυτό τον τόπο. Αυτό είναι το μεγαλύτερο στοίχημα που η επόμενη γενιά έχει να κερδίσει. Αν κερδίσουμε αυτό, πιστεύω ότι όλα τα άλλα θα γίνουν πιο διεκδικήσιμα, πιο δυνατά, πιο ευκολότερα…».

Γιώργος Γεωργιόπουλος, Δήμαρχος Αρχαίας Ολυμπίας

«Οικονομική κρίση σε συνδυασμό με έλλειψη αναπτυξιακής προοπτικής»

«Η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση σε συνδυασμό με την έλλειψη επενδυτικής δραστηριότητας και αναπτυξιακής προοπτικής  στην περιοχή έχει συμβάλλει στην δημιουργία συνθηκών φτώχειας για τους πολίτες. Θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας και τις τα χτυπήματα που έχει δεχθεί ο πρωτογενής τομέας από τις καταστροφές που έχουν προκαλέσει οι πυρκαγιές στις καλλιέργειες, με άμεση συνέπεια την μείωση των εισοδημάτων των κατοίκων της Ηλείας που είναι κατ’ εξοχήν αγροτικός νομός.  Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα της καταστροφής που υπέστη πέρυσι ο Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας όπου 500.000 ρίζες ελιές καταστράφηκαν από την πυρκαγιά με αποτέλεσμα οι αγρότες να χάσουν το εισόδημα τους για τα επόμενα πέντε χρόνια τουλάχιστον».

Κώστας Αλεξανδρόπουλος, Δήμαρχος Ζαχάρως

«Ο κόσμος φεύγει από τη Δυτική Ελλάδα, υπάρχει χαμηλή εμπορική διακίνηση»

«Μπορώ να έχω άποψη για την πιο φτωχή περιφέρεια, αυτή της Δυτικής Ελλάδας. Κατά τη γνώμη μου οφείλεται στην έλλειψη υποδομών και στα θεσμικά μέτρα που έχουν καθηλώσει δεκαετίες τώρα την ανάπτυξη και αυτό είναι γνωστό διότι ξεκινά από την περίοδο που θεσμοθετήθηκε η ΖΟΑ, η Natura2000 και ειδικά στην περιοχή της Νότιας Ηλείας το Προεδρικό Διάταγμα, το οποίο και καταγγέλλουμε διότι στηρίζεται σε μια ανυπόστατη μελέτη μιας και δεν ορίζει συγκεκριμένα ποια είδη να προστατευθούν και που βρίσκονται. Ο κόσμος φεύγει από τη Δυτική Ελλάδα, υπάρχει χαμηλή εμπορική διακίνηση. Στο τέλος είμαστε ένας νομός που κατά τη γνώμη μου θεωρείται «ορεινός», αφού δεν μπορούμε να αξιοποιήσουμε ούτε στο ελάχιστο το παραλιακό μέτωπο που είναι το πιο πρόσφορο για ανάπτυξη και θα έπρεπε να έσφυζε από ζωή».