Ηλεία Πολιτισμός

«Θα Γίνει Ανταλλαγή;» – Σήμερα και αύριο στην Αρχαία Ολυμπία

Η παράσταση – όπως μας λέει η κ. Πατεράκη με τον καυστικό της λόγο - «μπορούμε να πούμε ότι είναι ένας επαναδραματισμός, δεν ξέρω εάν υπάρχει αυτός ο όρος, αλλά αν δεν υπάρχει, ας παραχθεί!»
Ακούστε το άρθρο

«Προσωπικά, θέλω να σταθώ σε μια συνέχεια που έχει η Ελλάδα, η οποία βασίζεται περισσότερο σε ιδέες και σε οράματα που έφεραν κάποιοι άνθρωποι και, σε κάποιο σημείο, βρέθηκε και ώριμος λαός να τα παρακολουθήσει. Όχι στο σύνολό του, αλλά τμήματα του λαού μπόρεσαν να αφυπνιστούν, να κατανοήσουν, να εξεγερθούν. Διαφορετικά, δημιουργείται αιωνίως μια ηττοπάθεια που αφανίζει τον νου. Θέλω να φύγω από την καταδίκη αυτή, η οποία έχει μείνει και συντηρείται λόγω ενός μόνιμου διχασμού, κουσούρι που από την αρχαιότητα δεν μας έχει εγκαταλείψει», σημειώνει η κ. Πατεράκη.

Η παράσταση – όπως μας λέει η κ. Πατεράκη με τον καυστικό της λόγο – «μπορούμε να πούμε ότι είναι ένας επαναδραματισμός, δεν ξέρω εάν υπάρχει αυτός ο όρος, αλλά αν δεν υπάρχει, ας παραχθεί!» και εξηγεί: «Η παράσταση θέλει μερικούς τρόπους για να ξανασυμβεί δράμα. Να αναγεννηθεί το δράμα με την έννοια της δράσης εντός του λόγου. Είναι, λοιπόν, μια παράσταση επαναδραματισμού».

Όσο για το θέμα, την επέτειο των 100 χρόνων από τη Μικρασιατική Καταστροφή, η κ. Πατεράκη σχολιάζει πως «η χρονική διάρκεια που έχει τεθεί για τις εκδηλώσεις δεν επαρκεί για το θέμα αυτό. Αν θέλει κάποιος να αναπτύξει το θέμα, ο χρόνος είναι λίγος – εκτός εάν η εκδήλωση είναι μουσική ή χορός. Από την άποψη των κειμένων, ο χρόνος για μένα δεν είναι αρκετός.

Διότι, τι να πρωτοπώ, βασικά τι να πρωτοσκεφτώ… Χρειάζεται μεγάλη μελέτη για το πως θα σταθείς απέναντι σε αυτό. Και δεν νομίζω ότι πρέπει να σταθεί κανείς απέναντι στο μικρασιατικό με γκρίνια ή με στάση του τύπου «μικρή Ελλάδα», «πονεμένη Ελλάδα», «ματωμένη Ελλάδα», «καταδιωγμένη Ελλάδα».

«Πρέπει να συνεχιστεί ο θεσμός ‘‘Όλη η Ελλάδα ένας πολιτισμός’’»

Η Ρ. Πατεράκη ομολογεί πως ο θεσμός «Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός», που συνθέτει την πολιτιστική κληρονομιά με τη σύγχρονη δημιουργία, της αρέσει πολύ:

«Όπως έχω παρατηρήσει τα τελευταία χρόνια, ίσως και λόγω της παγκοσμιοποίησης, έχουμε δημιουργήσει μία στραβή έννοια νεωτερικότητας, πραγματικά πολύ στραβή. Κάποια πράγματα είναι όχι ακριβώς δικά μας αλλά, εν πάση περιπτώσει, έχουν αναπτυχθεί μέσα σε συγκεκριμένα γεωγραφικά μήκη και πλάτη.

Παράλληλα, έρχονται κι άλλοι άνθρωποι και υπάρχει μίξη ανθρώπων και κουλτούρας, και φυλών πολλές φορές. Όλα αυτά θεωρώ πως είναι ένας ενωτικός κρίκος ενός παγκόσμιου πολιτισμού. Επομένως, η νεωτερικότητα, όταν σταθεί δίπλα σε αυτό που λέμε αρχαία μνημεία, έχω την αίσθηση πως είναι όταν πηγαίνεις, κατά κάποιον τρόπο, και αποδίδεις κάποιου είδους τιμές σε νεκρούς. Δεν ξεφεύγεις από τους νεκρούς, δεν τους αρνείσαι.

Μια κουλτούρα που έχει αρχή, μέση και τέλος, δεν μπορεί να αρνείται τους νεκρούς της. Είτε τους καίει, είτε τους θάβει, δεν παύουν να είναι οι πρόγονοί της, οι ανιόντες της. Ξαφνικά, η κουλτούρα που αναπτύσσουμε τώρα, που δεν ξέρω αν είναι καινούργια, αν είναι σύγχρονη, αν είναι παλιά, αν είναι μελλοντική, έχει ένα δέσιμο με αυτό που νομίζουμε ότι έφυγε, αλλά δεν έφυγε κατ’ ουσίαν. Αυτή ο ολότητα μπορεί να είναι και λίγο παρηγοριά.

Το θέατρο και η μουσική δεν παρουσιάζονται περιορισμένα σε μαύρους, κλειστούς, τετραγωνισμένους χώρους, είναι υπαίθριο, θερινό και ελεύθερο και οι άνθρωποι έρχονται σε επαφή και με τις αρχαιότητες και με τη φύση. Δημιουργείται, λοιπόν, μια συνθήκη κοντά στην αρχαία, που η τραγωδία παρουσιαζόταν έξω, κάτι που ήταν πολύ πιο ζωντανό

. Θεωρώ ότι είναι ένας ζωντανός θεσμός και πολλά υποσχόμενος. Αρκεί να έχει κάποια χρήματα και να υπάρχουν πάντα κινητικότητα και παραγωγικότητα. Οι άνθρωποι πάνε στις εκδηλώσεις, ειδικά στην επαρχία. Είναι ένας θεσμός που πρέπει να συνεχιστεί. Ειδικά στη χώρα μας, που έχουμε πάρα πολλά μουσεία, πάρα πολλούς αρχαιολογικούς χώρους. Είναι ένας ιστός που υφαίνεται ως πολιτισμός».

Η ΡΟΥΛΑ ΠΑΤΕΡΑΚΗ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟ

ΕΝΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΓΕΓΟΝΟΤΟΣ

Πολλές και με ξεχωριστό ενδιαφέρον είναι οι αφιερωματικές εκδηλώσεις στη Μικρασιατική Καταστροφή του προγράμματος «Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός 2022» του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Όσοι βρεθούν στην Αρχαία Ολυμπία σήμερα Δευτέρα 8 και αύριο Τρίτη 9 Αυγούστου (στο Γυμνάσιο, ώρα 9.15 μ.μ.) έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν την παράσταση «Θα γίνει Ανταλλαγή;» σε έρευνα- πρωτότυπο κείμενο – σκηνοθεσία της Ρούλας Πατεράκη. Στο επίκεντρο της παράστασης βρίσκεται ο απολογισμός ενός ιστορικού γεγονότος που συνέβη τέτοιες μέρες του Αυγούστου του 1922 και έμεινε στην Ιστορία ως «Μικρασιατική Καταστροφή». Ενάμισι εκατομμύριο πρόσφυγες από ένα πεδίο μάχης στο οποίο έχασαν τη ζωή τους περίπου 600.000 άνθρωποι και στο οποίο ο ελληνικός στρατός μέτρησε 24.200 φαντάρους νεκρούς, 49.000 «τραυματίες και αποβιώσαντες» και 18.000 αγνοούμενους. Αυτός ήταν ο απολογισμός του τραγικού γεγονότος που έφερε την αναγκαστική ανταλλαγή πληθυσμών. Η Ρούλα Πατεράκη και οι ηθοποιοί/ performers Δήμητρα Χατούπη, Φιλαρέτη Κομνηνού, Κοσμάς Φοντούκης, Νάντια Μουρούζη, Ειρήνη Καράγιαννη, Ευανθία Κουρμούλη, Μαρία Κουρμούλη ως ανώνυμα μέλη ενός τραγικού χορού, ενώνουν τις φωνές στους κωμούς, στις μονωδίες και στα εμβόλιμα τραγούδια (βασισμένα σε στίχους του Γιώργου Σεφέρη), αναδεικνύουν τη θεατρικότητα της «μαρτυρικής» αφήγησης και προκαλούν τη συγκινησιακή διέγερση του θεατή, που αντικρίζει κατάματα τη βία αλλά και τις τυχαίες -κάποιες φορέςτροπές της Ιστορίας. Στην παράσταση συμμετέχουν η Μαρία Κουρμούλη και η Ειρήνη Καράγιαννη στο τραγούδι. Μουσική σύνθεση: Νίκη Καραγεώργου, Μαρία Κουρμούλη.

«Θα Γίνει Ανταλλαγή;»

Έρευνα / Πρωτότυπο Κείμενο – Σκηνοθεσία:

Ρούλα Πατεράκη

Ηθοποιοί/ performers:

Δήμητρα Χατούπη, Φιλαρέτη Κομνηνού, Κοσμάς Φοντούκης, Νάντια Μουρούζη, Ειρήνη Καράγιαννη, Ευανθία Κουρμούλη, Μαρία Κουρμούλη, Ρούλα Πατεράκη

Που:

Αρχαία Ολυμπία, Γυμνάσιο

Πότε:

Σήμερα 8 & αύριο 9 Αυγούστου

Ώρα Έναρξης: 21:15

Είσοδος: Ελεύθερη

Προκράτηση θέσεων:

https://digitalculture.gov.gr/2022/07/tha-gini-antallagiarchea-olimpia-gimnasio/

Όλη η επικαιρότητα