«Το πανηγύρι, είναι το «κόσμημα» της παράδοσης και του πολιτισμού μας»

Share

Aποτελεί το ισχυρό κομμάτι του πολιτισμού μας και μας υπενθυμίζει τις ρίζες μας, αναβιώνει κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες στην επαρχία και μέχρι πριν από δεκαετίες αποτελούσε τη βασική διασκέδαση των ανθρώπων της υπαίθρου και το μεγαλύτερο πολιτιστικό, θρησκευτικό, κοινωνικό και εμπορικό γεγονός του κάθε τόπου, ο λόγος για το πανηγύρι και για τη μεγάλη συμβολή του στο δημοτικό τραγούδι.                  

Η Ελλάδα, αν και μια σταλιά τόπος μπορεί και διαθέτει τεράστια ποικιλία παραδοσιακών μουσικών ακουσμάτων και ο κάθε τόπος μέσω των στίχων και της μουσικής του, συνθέτει δημοτικά τραγούδια, διηγώντας μας, τα δικά του βιώματα.

Αντιπροσωπευτικός ερμηνευτής του είδους στην Ηλεία, είναι ο Άγγελος Σπυρόπουλος, ο οποίος μετρά 27 χρόνια στο χώρο. Μια υπέροχη φωνή, με τεράστιο ρεπερτόριο και σπουδαίες συνεργασίες, ένας μουσικός που μοιράζεται μαζί μας την πορεία του. Γεννήθηκε στην Όλγα Ηλείας, με καταγωγή από το Λάττα και αν ψάξουμε τις ρίζες του, θα φτάσουμε στα Καλάβρυτα.

Από μαθητής του Δημοτικού Σχολείου τον προέτρεπαν να τραγουδά και όπου το τολμούσε ο μικρός Άγγελος μάγευε και αποκτούσε κοινό… Στα 15 του, αγόρασε και μια κιθάρα από την Αμαλιάδα και «γρατζουνώντας τη», σιγοτραγουδούσε τα τραγούδια που ήξερε. Η γειτονιά τον άκουγε και τον καμάρωνε, αλλά κανένας δεν μπορούσε να φανταστεί την επιτυχία που θα γνώριζε αργότερα…

Κύριε Σπυρόπουλε, τι συνέβη το 1995 ;                                                                       Ήμουν στο πανηγύρι της Αγίας Μαύρας και το συγκρότημα του αείμνηστου Βασίλη Σίνου στάθηκε η αφορμή να τραγουδήσω 2 τραγούδια, μετά από παρότρυνση της παρέας μου. Ο κόσμος ενθουσιάστηκε και χόρευε. Θυμάμαι ότι ντρεπόμουν πολύ και ο ντράμερ επέμεινε και συνέχισα, αλλά επειδή δεν ήξερα άλλα τραγούδια έλεγα τα ίδια.

Ο κόσμος έδινε παραγγελιές και στο τέλος η ορχήστρα θέλησε να με πληρώσει, κάτι που αρνήθηκα. Τότε ο κόσμος σκορπούσε χρήματα, «η γνωστή χαρτούρα» και τα ποσά που αντίκρισα εκείνο το βράδυ, δε θυμάμαι να τα είχα δει ξανά μέχρι τότε.

Πώς συνεχίσατε ;                                                                                                                   Τα ξημερώματα ο ντράμερ μου ζήτησε το τηλέφωνό μου και την άλλη μέρα επικοινώνησε μαζί μου. Είδε ότι είχα απήχηση στον κόσμο και θέλησε να συνεργαστούμε και δέχτηκα. Μετά εμφανίστηκα στην Πάτρα και γύρω στο 2000 είχα πλέον δικτυωθεί στο χώρο, με εμφανίσεις σε νυχτερινά μαγαζιά, σε πανηγύρια και εκδηλώσεις.

Πώς καταφέρατε να ξεχωρίσετε στην Αθήνα ;                                                                       Το 2003 σε ένα πανηγύρι στην Κεραμιδιά γνωρίστηκα με τη μεγάλη κυρία του δημοτικού τραγουδιού, Μαρία Σαλτού με καταγωγή από την Άρτα η οποία ήταν καταξιωμένη με δισκογραφία και διατηρούσε ένα παραδοσιακό κλαρινάδικο στην Αθήνα. Μια γνήσια ερμηνεύτρια η οποία αποτελεί σταθμό στη ζωή μου, η οποία τη δεκαετία του ’60 είχε στο μαγαζί της στο κλαρίνο, το Μάκη Χριστοδουλόπουλο στα πρώτα του βήματα και τον παρότρυνε να τραγουδήσει. Μου έκανε πρόταση και δέχτηκα. Ξεκινήσαμε θυμάμαι την παραμονή του Σταύρου στις 13 Σεπτεμβρίου και η σεζόν ολοκληρώθηκε στις 10 Ιουνίου, τότε ήταν 6 μέρες την εβδομάδα.

Πώς ήταν η συνεργασία σε μια μεγάλη πίστα ;

Στο μαγαζί τότε, στο κλαρίνο ήταν ο Θανάσης Χαλιλόπουλος από την Ήπειρο και με βοήθησε πολύ στο ρεπερτόριο όπως και οι υπόλοιποι συνεργάτες. Εκείνα τα χρόνια είχαμε θαμώνες από όλη την Ελλάδα, έτσι με γνώρισαν, με αγάπησαν και έμεινα 3 σεζόν στο μαγαζί ώσπου έκλεισε λόγω συνταξιοδότησης της ιδιοκτήτριας και αυτά τα χρόνια, μου δόθηκε η ευκαιρία να μελετήσω όλη την γκάμα του παραδοσιακού δημοτικού τραγουδιού της Ελλάδας .

Η δισκογραφία πότε προέκυψε ;

Η πρώτη απόπειρα ήταν το 1998 που δε γνώρισε επιτυχία ώσπου το 2005 επέστρεψα με το CD «Όσο υπάρχει Θεός» του μουσικοσυνθέτη Βασίλη Φωτίου με μεγάλη επιτυχία σε όλη την Ελλάδα.

Από το 2009 ξεκίνησαν οι ζωντανές ηχογραφήσεις από πανηγύρια αλλά και με δική μου δισκογραφία όπως το «Άγγελος ήρθε στη γη», «Ρώτα την καρδιά μου», «Το θαύμα» και πριν από λίγες ημέρες  «Τ ΄αστέρια και τον ουρανό», σε μουσική δική μου και στίχους του Διαμαντή Καρασούλα.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο σχολείο για ένα δημοτικό τραγουδιστή ;

Τα παραδοσιακά πανηγύρια με τις παραγγελιές, γιατί σου δίνουν τη δυνατότητα να εξελιχθείς επειδή ο κάθε τόπος έχει τα δικά του τοπικά τραγούδια με διαφορετικούς μουσικούς δρόμους και σκοπούς, όπου ο τραγουδιστής προσαρμόζεται σύμφωνα με τις δυνατότητές του. Μεγάλο σχολείο είναι και οι συνεργασίες, προσωπικά είχα την τύχη να συνεργαστώ στην Πάτρα, στην Αθήνα και στα πανηγύρια και να καθίσω δίπλα σε μεγάλα ονόματα όπως ο Γιάννης Κωνσταντίνου η Φιλιώ Πυργάκη, ο Θανάσης Βαρσαμάς, ο Αλέκος Κιτσάκης και άλλους που έχουν γράψει ιστορία.

Σε ποιον θέλετε να πείτε ευχαριστώ ;

Στον κόσμο που με στηρίζει, γιατί χωρίς την αγάπη του και την αναγνώρισή του, εμείς οι καλλιτέχνες δεν είμαστε τίποτα και δεν μπορούμε να καταφέρουμε τίποτα. Σε κάθε εμφάνισή μου, δίνω τον καλύτερο μου εαυτό και εισπράττω τη μεγαλύτερη ανταμοιβή, την αγάπη του κόσμου. Ευχαριστώ όσους με βοήθησαν, τους συνεργάτες μου και τη σύζυγό μου η οποία έχει σταθεί δίπλα μου με υπομονή και αγάπη αυτά τα χρόνια.

Στην Ηλεία έχουμε παραδοσιακά πανηγύρια ;

Ναι, μέσα από αξιόλογες πρωτοβουλίες και προσεγμένες εκδηλώσεις, ο κόσμος δείχνει να αγαπά το δημοτικό τραγούδι. Είναι μεγάλη χαρά να βλέπουμε νέα παιδιά να αγκαλιάζουν τη μουσική, να έρχονται να μας ακούσουν και να χορέψουν τσάμικο.

Που θα σας δούμε το καλοκαίρι ;

Μετά από δύο χρόνια έχουμε χαρά που ξεκινάμε και ήδη έχουν προγραμματιστεί πολλά μέχρι τον Οκτώβριο. Όλα δείχνουν ότι θα είναι ένα καλοκαίρι με κέφι και τραγούδι.

Τι είναι το πανηγύρι ;

Είναι το κόσμημα και η παρακαταθήκη της ελληνικής παράδοσης και του πολιτισμού μας !