Τουρίστες στον Καϊάφα

Μία μικρή παρέα των πέντε ατόμων μόλις έδεσε το καράβι της κρουαζιέρας, είπε να ξεφύγει από τα συνηθισμένα και γι αυτό πήρε ΤΑΧΙ από τα ελεύθερα που σταθμεύουν εκτός του προκαθορισμένου χώρου και κατευθύνθηκε προς Καϊάφα, έχοντας βέβαια μαζί τους έναν παλιό τουριστικό οδηγό με τα αξιοθέατα της περιοχής, όπου περιλαμβάνεται φυσικά και ο Καϊάφας.

Δεν είναι μακρινή η διαδρομή, γνωστή φυσικά στον ταξιτζή  αλλά και στους τουρίστες, αφού ο τουριστικός οδηγός που κρατάνε, αν και παλιός, φαίνεται πλήρης και λεπτομερής, όσον αφορά την διαδρομή αλλά και την περιοχή του Καϊάφα και έτσι δεν χάνουν καθόλου χρόνο οι φίλοι μας αφού το πεντάωρο που έχουν στην διάθεσή τους φτάνει και περισσεύει.

Ξέρουν από τον τουριστικό οδηγό, ότι ο Καϊάφας αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα και σοβαρότερα αξιοθέατα της Ηλείας, είναι ο τόπος που συνδυάζει την θάλασσα, το πευκοδάσος, την λίμνη, τα ιαματικά λουτρά και φυσικά τον Λαπίθα, όπου στα έγκατά του κατά την παράδοση κατοικούν οι Λαπίθες, στα «έγκατα»  δε της λίμνης κατοικούν, όπως αναφέρει και ο οδηγός οι Ανυδρίδες Νύμφες.

Η ιστορία και η παράδοση είναι συνεπώς πλήρως αποτυπωμένη στην σκέψη των φίλων μας τουριστών, ο συντάκτης του τουριστικού οδηγού φρόντισε να διανθίσει τις σελίδες του και με αποσπάσματα των μεγάλων περιηγητών μας Παυσανία και Στράβωνα και φυσικά να αναφέρει την σοβαρή παρέμβαση του αρχιτέκτονα Τσίλερ στην σχεδίαση των εγκαταστάσεων απάνω στο νησάκι της Αγίας Αικατερίνης στο κέντρο της λίμνης, μην παραβλέποντας βέβαια πως τις προηγούμενες 10/ετίες  από το 1920 μέχρι και κάπως πρόσφατα, ίσως μέχρι την 10/ετία του 1970 ο Καϊάφας αποτελούσε σημείο αναφοράς ως τουριστικός προορισμός υψηλών προδιαγραφών.

Όλες αυτές τις πληροφορίες, φυσικά έχουν υπόψιν τους οι φίλοι μας και ο ενθουσιασμός τους καθώς πλησιάζουν στον Καϊάφα μεγαλώνει, γιατί επι τέλους θα βρεθούν σε έναν ιερό τόπο,  από τους πολλούς φυσικά της Ηλείας, στον τόπο που κυριαρχεί η παράδοση και ανυπομονούν για  την υποδοχή που θα τύχουν από τους Λαπίθες και της Ανυδρίδες Νύμφες.

Πέρασε η ώρα χωρίς να καταλάβουν, έφτασαν στον πολυπόθητο προορισμό, τον περιηγήθηκαν σιωπηλά και με τον τουριστικό οδηγό ανα χείρας, ρίχνοντας λοξές ματιές μεταξύ τους, αλλά άφωνοι από το μεγαλείο της φύσης, από την υποδοχή των μόνιμων κατοίκων της Λίμνης και του Λαπίθα, όπως προαναφέραμε, από το ασύγκριτο φυσικό τοπίο και την μοναδικότητα του συνδυασμού θάλασσας, δάσους, λίμνης και του θείου όρους των Λαπίθων.

Πήγαν και στα Λουτρά, όχι βέβαια με την βενζινάκατο, γιατί δεν λειτουργούσε, τα βρήκαν κλειστά με όψη εγκατάλειψης και ερείπωσης, με την σπηλιά φραγμένη με ψηλό φράχτη και την ένδειξη «ΑΠΑΓΟΡΕΎΕΤΑΙ», δεν μπόρεσαν να απολαύσουν τα φημισμένα υδρόλουτρα και λασπόλουτρα, επέστραψαν στο νησάκι της Αγίας Αικατερίνης, για να απολαύσουν τα έργα του Τσίλερ, αλλά απογοητεύτηκαν όπως έδειχναν ρίχνοντας ματιές μεταξύ τους, το ΓΕΡΑΝΙΟΝ ερειπωμένο, τα ΛΑΪΚΑ λεγόμενα και το ΑΡΗΝΗ επίσης, σε ανεκτή κατάσταση μόνο το ΟΛΥΜΠΙΟΝ, αλλά δεν σερβίρει καφέ, αναφυκτικό η νερό στους επισκέπτες παρά μόνο σε κάποιους λίγους ενοίκους του, σαν να τους λέει «μην μας ενοχλείτε»

Και πήραν τον δρόμο της επιστροφής, αμίλητοι, στενοχωρημένοι και τσαντισμένοι, για την κοροϊδία, την εγκατάλειψη του Καϊάφα και το χάσιμο των λίγων ωρών που είχαν στην διάθεσή τους και εμείς τι λέμε τώρα μεταξύ μας;  «Μακάρι να μην γράψουν δημόσια τις εντυπώσεις τους».-