Categories: Μεσσηνία

Τριφυλία: «Ίσως όλα να έγιναν πάνω στον πανικό μου» – Η εφ. «Πατρίς» αποκαλύπτει όσα είπε στην απολογία του ο πατέρας του βρέφους

Share

Ελεύθερος με περιοριστικούς όρους με τη σύμφωνη γνώμη Ανακρίτριας και Εισαγγελέως μετά από μια χρονοβόρα διαδικασία στα δικαστήρια της Κυπαρισσίας αφέθηκε χθες από τις Αρχές ο 21χρονος πατέρας του κακοποιημένου βρέφους στην Τριφυλία.

Ρεπορτάζ: Κ. Γκελντής, Γ. Μικελόπουλος

Στους περιοριστικούς όρους περιλαμβάνονται να δίνει το «παρών» δύο φορές τον μήνα στο Αστυνομικό τμήμα της περιοχής του και να καταβάλλει το χρηματικό ποσό 2.000 ευρώ ως εγγύηση παραμένοντας παράλληλα μακριά από το παιδί έως και τη δίκη.

Να σημειωθεί πως οι κατηγορίες με τις οποίες βαρύνεται είναι εκείνη της απόπειρα ανθρωποκτονίας και της ενδοοικογενειακής βίας και πως στο πλευρό του βρέθηκε και χθες η 20χρονη συμβία του υποστηρίζοντας ως μάρτυρας τη θέση του.

«Δεν θεώρησα ότι η πράξη μου ήταν άξια αναφοράς στους γιατρούς και τη σύντροφο μου»

Η εφ. «Πατρίς» σας παρουσιάζει σήμερα τι υποστήριξε κατά τη διάρκεια της απολογίας του αλλά την υποστηρικτική γραμμή που ακολούθησε στο δικαστήριο ο πατέρας του βρέφους.

Για τις συνθήκες που έλαβε χώρα το περιστατικό, ο 21χρονος τόνισε μεταξύ άλλων: «Κατά τις 10 π.μ.( σ.σ. η μικρή) ξύπνησε όπως κάθε μέρα, ευδιάθετη και αμέσως την τάισα και την άλλαξα, αφού της έκανα μια βόλτα για να χωνέψει το γάλα της στην αυλή. Επιστρέφοντας, την άφησα στο καρότσι της οπότε και μετά από λίγο ξανακοιμήθηκε. Περίπου στη 1 μ.μ., ξύπνησε και πάλι χωρίς αυτή τη φορά να τη μετακινήσω από το καρότσι της. Στις 3 μ.μ. περίπου την τάισα και τη σήκωσα για να χωνέψει.

Μέσα σε λίγη ώρα, το παιδί εμφάνισε μια πρωτοφανή συμπεριφορά. Άρχισε να κλαίει έντονα σχεδόν με σπαραγμούς και είχα την εντύπωση πως της κοβόταν η αναπνοή από το έντονο κλάμα. Πανικοβλήθηκα, δεν ήξερα τι να κάνω. Δεν μπορούσα να καταλάβω τι έφταιγε, καθώς το παιδί και είχε φάει και ήταν καθαρό.

Χωρίς να έχω επίγνωση των κινήσεών μου, της έντασης και της διάρκειάς τους, άρχισα να κουνάω το παιδί θεωρώντας πως με αυτόν τον τρόπο θα ηρεμούσε. Καθώς έβλεπα ότι δεν ηρεμεί, ίσως πάνω στον πανικό μου, να συνέχισα το ταρακούνημα και με μεγαλύτερη ένταση αυτή τη φορά.

Σε κάποια στιγμή μου δόθηκε η εντύπωση ότι το παιδί ηρέμησε και το άφησα στον καναπέ. Αμέσως μετά, κάλεσα τηλεφωνικά τη σύντροφό μου να έρθει σπίτι. Πράγματι σε λίγα λεπτά η Μαρία γύρισε στο σπίτι, ενώ εγώ άλλαζα τη μικρή. Στο στάδιο αυτό η συμπεριφορά της μικρής είχε επανέλθει στο φυσιολογικό και δεν διακρίναμε κάτι το περίεργο πάνω της. Μετά από λίγο όμως, το παιδί έβαλε ένα δυνατό κλάμα, τέντωσε τα χεράκια του και τα ποδαράκια του και άρχισε να μελανιάζει.

Χωρίς δεύτερη σκέψη το μεταφέραμε με το αυτοκίνητό μας στο νοσοκομείο Κυπαρισσίας και από εκεί οι γιατροί μας έστειλαν στην Καλαμάτα. Στο εκεί νοσοκομείο μετά από εξετάσεις κρίθηκε αναγκαία η διακομιδή σε νοσοκομείο της Αθήνας.

Μέχρι εκείνο το σημείο ήμουν πεπεισμένος ότι δεν είχα κάνει κάτι που θα μπορούσε να είχε επιφέρει βλάβη στο παιδί μου και για αυτόν το λόγο δεν ανέφερα τίποτα για το συμβάν με το ταρακούνημα.

Ανυποψίαστος ο ίδιος δεν θεώρησα ότι η πράξη μου αυτή ήταν άξια αναφοράς στους γιατρούς και τη σύντροφό μου, αφού και οι δύο βιώναμε την ένταση της κατάστασης και την αγωνία για την πορεία της υγείας του παιδιού μας. Επιπλέον ούτε στη νοσηλευτική μονάδα Κυπαρισσίας, ούτε στο νοσοκομείο Καλαμάτας ενημερωθήκαμε ότι το παιδί μας παρουσίαζε βλάβη, ούτε ρωτηθήκαμε αν είχε προηγηθεί περιστατικό που πιθανόν να συνδεόταν με την προκληθείσα βλάβη».

«Υπόλογος μια ζωή απέναντι στο παιδί μου αλλά δεν μπορώ να δεχτώ την κατηγορία ότι προσπάθησα να το σκοτώσω»

Στη συνέχεια της απολογίας του, ο πατέρας του βρέφους αναγνώρισε την ευθύνη του για όσα συνέβησαν ξεκαθαρίζοντας ωστόσο πως πρόκειται για λάθος χειρισμό και όχι για απόπειρα ανθρωποκτονίας.

«Δεν είχα την εμπειρία και την ψυχραιμία να αντιδράσω διαφορετικά και θεώρησα ότι κουνώντας το παιδί, αυτό θα ηρεμούσε, όπως και έγινε. Είμαι απόλυτα υπεύθυνος για τα αποτελέσματα που επήλθαν από την πράξη μου αυτή στο παιδί μου και γι’ αυτό θα είμαι υπόλογος μια ολόκληρη ζωή, όμως δεν μπορώ να δεχτώ την κατηγορία ότι με πρόθεση προσπάθησα να σκοτώσω το παιδί μου.

Δέχομαι να πληρώσω οποιοδήποτε τίμημα για την απερίσκεπτη πράξη μου την οποία πληρώνει αυτή τη στιγμή η κόρη μου, δεν μπορώ όμως να δεχτώ ότι μου αποδίδεται ανθρωποκτόνα πρόθεση κατά του ίδιου μου του παιδιού που τόσο αγαπάω», φέρεται να δήλωσε και συνέχισε: «Πως λοιπόν θα κατηγορηθώ για ένα τόσο ειδεχθές έγκλημα όταν όλη μου η οικογένεια είναι στο πλευρό μου και κανένας μάρτυρας δεν έχει βρεθεί να με κατηγορήσει για βίαιη ή αντικοινωνική συμπεριφορά.

Σε καμία περίπτωση δεν αρνούμαι ότι ταρακούνησα το παιδί. Το είπα άλλωστε από την πρώτη στιγμή. Όμως σε καμία περίπτωση η πράξη μου αυτή δεν μπορεί να μου καταλογιστεί ως δόλια με σκοπό τη θανάτωση του παιδιού μου.

Δεν μπορεί να σταθεί νομικά, αλλά κυρίως ηθικά εναντίον μου η κατηγορία της απόπειρας ανθρωποκτονίας με μόνη την παραδοχή μου ότι ταρακούνησα το βρέφος στην προσπάθειά μου να το ηρεμίσω και να το σώσω από έναν κίνδυνο τον οποίο εκείνη τη στιγμή έβλεπα σε εξέλιξη και έπρεπε να αντιδράσω άμεσα. Ταρακούνησα το παιδί αντιδρώντας από ένστικτο, βιώνοντας συνθήκες πανικού, χωρίς προηγούμενα η πράξη μου να ελεγχθεί από τη λογική μου».

Νίκος Αγγελόπουλος, συνήγορος γονέων

«Η σκέψη όλων παραμένει στο ανήλικο»

«Όλη αυτή η τραγική πράξη είχε ως αφορμή μια κακή στιγμή, έναν λάθος χειρισμό και δεν υπήρχε καμία πρόθεση. Η μητέρα από την πρώτη στιγμή ήταν στο πλευρό του πατέρα και δεν πίστεψε σε καμία στιγμή ότι είχε πρόθεση να βλάψει το ανήλικο. Ψυχολογικά είναι ράκος, δεν είναι μια μέρα χαράς προφανώς αλλά μόνο μια ευχάριστη δικονομική εξέλιξη. Η σκέψη όλων παραμένει στο ανήλικο».