Βάρη και βαρίδια

Και αφού η εναλλαγή των χρόνων έγινε ομαλά και η παράδοση- παραλαβή ήταν υποδειγματική, φυσικά μετά την υποχώρηση του καινούργιου χρόνου από την αρχική του απαίτηση να μην παραλάβει τα βαρίδια του προηγούμενου, μπαίνουμε σιγά-σιγά και εμείς στους κανονικούς ρυθμούς του 2018, όσο και να μην μας αρέσει, αφού εμείς θα κουβαλήσουμε τα βάρη και τα βαρίδια, παρά τις υποσχέσεις της πολιτικής εξουσίας.

Είμαστε προετοιμασμένοι για όσα μας περιμένουν, θετικά όπως μας λένε και αρνητικά όπως δεν μας λένε και τι άλλο να κάνουμε αλήθεια, υποχρεωτικά θα κάνουμε ότι μας λένε για το καλό μας και φυσικά επιδιώκουμε να ονειρευόμαστε και να ελπίζουμε στο καλύτερο, που για τους περισσότερους αρχίζει απο τα όνειρα και είθε να βλέπουμε θετικά και να μας βγαίνουν αληθινά.

Και όσο ακόμη είναι χειμώνας, ευτυχώς κοιμόμαστε περισσότερο και ελπίζουμε, κάθε βράδυ ελπίζουμε, μήπως δούμε το καλό και ελπιδοφόρο όνειρο και όσο βέβαια καθυστερεί να έρθει, όλο και τσαντιζόμαστε την επόμενη ημέρα, αναθεωρούμε, σκεπτόμαστε, υπολογίζουμε και πάλι μάς παίρνει το βράδυ, μπορεί και ο ύπνος.

Ευτυχώς αυτός ο μήνες ο πρώτος του 2018, είναι μακρύτερος των άλλων από οικονομικής τουλάχιστον άποψης, αφού πληρώθηκαν τα δώρα, τα επιδόματα, τα βοηθήματα, οι παροχές αλληλεγγύης και φτώχιας πολύ νωρίτερα, σχεδόν ξοδεύτηκαν και η αναμονή ,οδηγεί ασφαλώς σε περισσότερο ύπνο, που μπορεί να αναγκάσει το νέο χρόνο να τρέξει γρηγορότερα τις πρώτες του ημέρες  και να φτάσουμε συντομότερα στην επόμενη δόση των φτωχοσυντάξεων φτωχοεπιδομάτων κλπ.

Και δεν σταματάμε να τρέχουμε, παρότι κάποιοι συνιστούν απλό βάδισμα, οι περισσότεροι τρέχουμε, βιαζόμαστε να προλάβουμε το αύριο, μην φύγει μακριά, μην πάει σε άλλους που μπορεί να βιώνουν χειρότερα και ξέρουμε ότι είναι πολλοί που τα βιώνουν και θέλουν να τρέξουν και αυτοί και το πράττουν, όσο τους επιτρέπουν οι συνθήκες των πολιτικών ηγεσιών τους, όπως ακριβώς συμβαίνει και με εμάς, και εμείς τρέχουμε όσο μας το επιτρέπουν.

Φοβούνται τις ταχύτητες, είναι εθισμένοι στην αργοπορία, γεννήθηκαν με κοντά πόδια και φοβούνται τα ξανοίγματα στην μεγάλη ευθεία, φοβούνται την ζάλη της ταχύτητας και μας κάνουν και εμάς συνοδοιπόρους στην αργοπορία και στην στασιμότητα, λέγοντας μάλιστα πως πορεύονται και πορεύουν και εμάς, όπως το επιβάλλουν οι κακοί δανειστές και κηδεμόνες, τους οποίους οι ίδιοι προσκάλεσαν για το καλό μας όπως μας ξεροκοπανούν συνέχεια.

Καταλαβαίνουμε  λοιπόν και σιγά-σιγά το χωνεύουμε, ότι τελικά θα πρέπει να εγκαταλείψουμε τις μεγάλες ταχύτητες και τις μεμονωμένες ενέργειες, να προσαρμοστούμε στα συνηθισμένα, όπως μας επιβάλλονται και να επιδοθούμε μόνο στην προσπάθειά μας να ονειρευόμαστε και φυσικά να ερμηνεύουμε σωστά τις νυχτερινές οπτασίες μας, που πολύ πιθανόν να δημιουργήσουν ελπίδες και αν το επιτρέψουν οι εξουσιοδοτημένοι μας αντιπρόσωποι, να μεταφέρουμε τα βάρη και βαρίδια στον αντικειμενικό σκοπό, όταν μας υποδειχθεί.-

Επαναδημοσίευση από τις ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ της 3.1.2018

Σαν να μην πέρασε ούτε μία ημέρα……