Οδοιπορικό στο Γιαννιτσοχώρι Ζαχάρως – “Μαγεύει” η απέραντη παραλία του, ιδανικός τουριστικός προορισμός

Από τις πιο όμορφες και τουριστικές κοινότητες της Ηλείας είναι το Γιαννιτσοχώρι Ζαχάρως, που βρίσκεται κοντά στα σύνορα του νομού μας με τη Μεσσηνία.

Φημίζεται για την μαγευτική παραλία του, με την απέραντη αμμουδιά, που θυμίζει κάτι από εξωτικό νησί και που τους καλοκαιρινούς μήνες δέχεται πάρα πολλούς κατοίκους της ευρύτερης περιοχής, αλλά και απ’ όλη την χώρα, που την επιλέγουν για το μπάνιο τους.

Το Γιαννιτσοχώρι είναι πολύ κοντά στους καταρράκτες της Νέδας, το ναό του Επικούριου Απόλλωνα, το ναό της Αθηνάς και το ναό της Δήμητρας, και αποτελεί ορμητήριο για περιηγήσεις και τουριστικές επισκέψεις.

Το Γιαννιτσοχώρι όμως δεν είναι γνωστό μόνο για την πανέμορφη παραλία του, αφού είναι μία περιοχή που αποτελεί έναν ιδανικό τόπο για εναλλακτικού τύπου τουρισμό και διαφυγή από την καθημερινότητα. Όμως δεν παύει να είναι και μία κοινότητα, όπως όλες σχεδόν στην Ελλάδα, που σιγά-σιγά φθίνει, αφού η νεολαία φεύγει για τις μεγάλες πόλεις της χώρας και δεν γυρίζει πίσω, με αποτέλεσμα η καθημερινότητα πλέον στην κοινότητα να είναι αρκετά δύσκολη, κυρίως όσον αφορά την κοινωνική ζωή.

Το Γιαννιτσοχώρι οικονομικά … ζει από την αγροτική παραγωγή και έχει 500 περίπου μόνιμους κατοίκους.

«Είμαστε σε πολύ καλή κατάσταση, αλλά δεν επαναπαυόμαστε»

Ο Αναστάσιος Τριγάζης πρόεδρος του Γιαννιτσοχωρίου, τονίζει πως το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι το γεγονός ότι οι νέοι δεν έχουν – κυρίως τον χειμώνα – κοινωνική ζωή.
«Σε γενικές γραμμές είμαστε σε πολύ καλή κατάσταση. Και σε οδικό δίκτυο και σε νερό και σε ηλεκτροφωτισμό. Το χωριό είναι εύκολα προσβάσιμο από Κυπαρισσία και από την Ζαχάρω, δεν έχουμε κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα. Πάντως τα καθημερινά προβλήματα υπάρχουν. Δηλαδή, κάποιες λακκούβες που πρέπει να κλείσουμε, κάποιο αυλάκι που πρέπει να ανοιχτεί, το ποτάμι είναι σε πολύ καλή κατάσταση, ο Αντιπεριφερειάρχης έχει συμβάλει και σε αυτό, όμως σίγουρα συνέχεια θέλει καθάρισμα και δεν πρέπει να επαναπαυόμαστε. Το μεγαλύτερο πρόβλημα, το οποίο δεν είναι στην άμεση ευχέρεια του δήμου να το λύσει, είναι το αποχετευτικό. Έχουμε θέμα με το αποχετευτικό στην περιοχή μας, και είναι χρόνιο αίτημα των κατοίκων να δοθεί μία λύση. Ο κ. Μητρόπουλος μας έχει υποσχεθεί ότι θα το λύσει και ελπίζουμε να γίνει τελικά. Επίσης θέλουμε έναν πεζόδρομο, είμαστε το μοναδικό χωριό που δεν έχει, και μία πλατεία. Βέβαια έχουμε μία πανέμορφη εκκλησία, των Αη Γιώργη, την οποία την έχουμε φωτίσει και την διατηρούμε σε πολύ καλή κατάσταση. Παραλία έχουμε πολύ καλή, παιδιά έχουμε στο σχολείο, αν και τα περισσότερα είναι αλλοδαπών. Είναι πολλοί αυτοί οι οποίοι θέλουν να αγοράσουν στο Γιαννιτσοχώρι, για αυτό και οι αξίες των οικοπέδων και των εκτάσεων εδώ είναι πολύ υψηλές. Δεν μπορείς να βρεις κάτι φθηνό να αγοράσεις. Νεολαία υπάρχει στο χωριό, όπως είπα όμως, τα περισσότερα παιδιά είναι αλλοδαπών από την Αλβανία και την Βουλγαρία, που όμως έχουν γεννηθεί εδώ και αγαπούν τον τόπο. Δυστυχώς όμως φεύγουν για τις μεγαλύτερες πόλεις, δεν κάθονται στο χωριό. Οπότε έχουμε πρόβλημα με τα εργατικά χέρια, που προς το παρόν έχει λυθεί με Μπαγκλαντέζους, Πακιστανούς και Σουδανούς. Το πρόβλημα είναι ότι ο νέος δεν επιστρέφει πλέον στο χωριό, όλοι θέλουν να πάνε στην Αθήνα. Και δεν υπάρχει λόγος να επιστρέψει κάποιος στο χωριό, αφού πλέον δεν υπάρχει κοινωνική ζωή. Δεν υπάρχει η δυνατότητα να κάνει ο νέος εδώ εύκολα οικογένεια».

«Να χρηματοδοτηθεί ο δήμος»

Ο Ευστάθιος Γεντίμης, πρώην αντιδήμαρχος δήμου Ζαχάρως, τονίζει πως πρέπει να δοθούν πόροι στην τοπική αυτοδιοίκηση.
«Το Γιαννιτσοχώρι είναι ένα παραγωγικό χωριό, στο οποίο οι άνθρωποι εργάζονται για να βγάλουν τα προς το ζην και ασχολούνται κυρίως με αγροτικές εργασίες. Το καλοκαίρι επειδή έχουμε την καλύτερη παραλία στην περιοχή, έχουμε και αρκετούς επισκέπτες, έρχονται οι άνθρωποι στις καντίνες και περνάνε πολύ καλά. Τώρα όσον αφορά τα προβλήματα της κοινότητας, δεν βλέπω να υπάρχουν λεφτά για να λυθούν και να είναι καλύτερη η κατάσταση για το χωριό. Ο δήμος θα πρέπει λοιπόν να χρηματοδοτηθεί με τα απαραίτητα ποσά, για να μπορέσει και ο δήμαρχος να  κάνει 5 έργα. Θα πρέπει να γίνουν έργα όπως η αποχέτευση που δεν υπάρχει στο χωριό, θα πρέπει να βελτιωθούν οι αγροτικοί δρόμοι, και γενικά να γίνουν κάποια έργα που θα ομορφύνουν την κοινότητα. Ο δήμαρχος προσπαθεί, αλλά δεν έχει το απαραίτητο προσωπικό».

«Οι άντρες πλέον δεν μπορούν να παντρευτούν»

Από την πλευρά του Θεόδωρος Βλάμης κάτοικος Γιαννιτσοχωρίου δηλώνει.
«Δυστυχώς οι νέοι δεν μπορούν να μείνουν στο χωριό, όπως έμεινα εγώ και ο πρόεδρος. Λείπουν πολλά πράγματα. Ο νέος θέλει να έχει τη διασκέδασή του και αυτό δεν γίνεται εδώ, αφού το καφενείο κλείνει από τις 6:00 το απόγευμα. Δεν έχει που να πάει ο νέος, οπότε γιατί να μείνει εδώ; Να πάει στον Πύργο να χαλάσει τόση βενζίνη και να σκοτωθεί στο δρόμο; Και στην Καλαμάτα να θες να πας είναι μακριά. Οι άντρες πλέον δεν μπορούν να παντρευτούν, δεν υπάρχουν γυναίκες. Υπάρχουν πολλά ανύπαντρα παιδιά στο Γιαννιτσοχώρι. Για αυτό και πολλοί φεύγουν και πάνε στις μεγάλες πόλεις».

«Δεν υπάρχει διασκέδαση στο χωριό»

Ο Κυριάκος Παπακυριακόπουλος επαγγελματίας αναφέρει για τη ζωή στην κοινότητα.
«Το Γιαννιτσοχώρι σαν χωριό έχει ακόμα κάποια ζωή, είμαστε σε καλή κατάσταση, αλλά σίγουρα υπάρχουν και προβλήματα όπως είναι το οικονομικό. Αυτό μας έχει επηρεάσει και εμάς, αφού άλλωστε είμαστε μια μικρογραφία της Ελλάδας. Σοβαρά προβλήματα δεν έχουμε. Είμαστε ένα αγροτικό χωριό με ελιές και θερμοκήπια και το καλοκαίρι έχουμε και την παραλία με το κάμπινγκ, οπότε έχουμε και τουρισμό. Βέβαια βασικό μειονέκτημα είναι ότι δεν υπάρχει διασκέδαση στο χωριό για το νέο άνθρωπο. Δεν υπάρχουν επιλογές, κάτι όμως που το έχουν όλα τα χωριά. Στο σχολείο είναι γύρω στα 35 παιδιά, ενώ οι μόνιμοι κάτοικοι είναι περίπου 500».

«Έχουμε μεγάλο θέμα με την ερήμωση»

Ο Κωνσταντίνος Καρούμπαλης είναι πρόεδρος Πρασιδακίου και αναφέρεται στην ερήμωση των χωριών.
«Έχουμε μεγάλο θέμα με την ερήμωση των χωριών, δεν υπάρχει κοινωνική ζωή, ο νέος δεν έχει που να διασκεδάσει. Για να διασκεδάσει κάποιος θα πρέπει να πάει Καλαμάτα, Πύργο ή Ζαχάρω. Στα χωριά δυστυχώς φεύγει η νεολαία, κυρίως για αυτόν τον λόγο. Ακόμα και αν επιστρέψει για δουλειά, δεν θα έχει κοινωνική ζωή. Η δουλειά μπορεί να πηγαίνει καλά, αλλά δεν θα μπορεί να έχει μία κοινωνική ζωή. Τελειώνεις το μεσημέρι τη δουλειά σου και δεν έχεις μετά τι να κάνεις στο χωριό. Μόνο στο καφενείο μπορείς να πας το χειμώνα. Το καλοκαίρι μπορείς να έχεις περισσότερες επιλογές, αυτό το βλέπω και στο Πρασιδάκι όπου από 90 κάτοικοι φτάνουμε τους 300. Ακόμα και να θες να κάνεις μια τουριστική επιχείρηση στην περιοχή, δεν μπορείς με το προεδρικό διάταγμα που υπάρχει για τον Κυπαρισσιακό κόλπο. Δεν υπάρχουν οι δυνατότητες να αξιοποιηθεί η περιοχή και δεν υπάρχουν και χρήματα για να γίνει αυτό».

ΤΑ ΣΟΒΑΡΟΤΕΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

*** Η έλλειψη κοινωνικής ζωής

*** Η φυγή των νέων από το χωριό

*** Το αποχετευτικό