Οδοιπορικό της εφ. «Πατρίς» στον Αγ. Ηλία Πύργου: Χωριό – κόσμημα με προβλήματα στην συγκοινωνία

Διαθέτει μια από τις ωραιότερες παραλίες της Πελοποννήσου και το καλοκαίρι μετατρέπεται σε πόλο έλξης χιλιάδων τουριστών και επισκεπτών, αφού πολλοί είναι που διαθέτουν σπίτια στο παραλιακό του μέτωπο.

Ο λόγος για τη δημοτική κοινότητα του Άγιου Ηλία, που υπάγεται διοικητικά στο δήμο Πύργο.

Μόλις λίγα χιλιόμετρα μακριά από την πρωτεύουσα του νομού Ηλείας, το συγκεκριμένο χωριό σφύζει από κόσμο το καλοκαίρι, σε αντίθεση με το χειμώνα που επικρατεί ηρεμία, όπως φυσικά και στις περισσότερες κοινότητες.

Ο Άγιος Ηλίας φημίζεται για τις παραλίες του αλλά και την φιλοξενία των κατοίκων του, ωστόσο, όπως και κάθε περιοχή, έχει και προβλήματα. Από τα σημαντικότερα που έθιξαν οι κάτοικοι που μίλησαν στην εφ. «Πατρίς» είναι η συγκοινωνία που παρουσιάζει ελλείψεις και δεν είναι συχνή, σε σύγκριση με το παρελθόν, όπου το τραίνο έφθανε μέχρι την «καρδιά» του χωριού.

Ο Γιάννης Ανδρικόπουλος εκλέχθηκε στις τελευταίες αυτοδιοικητικές εκλογές πρόεδρος του Αγίου Ηλία για πρώτη και από την ανάληψη των καθηκόντων του προσπαθεί να φέρει σε πρώτο πλάνο τα πρακτικά ζητήματα, αυτά που απασχολούν την καθημερινότητα, όπως η καθαριότητα και η οδοποιία.

«Προβλήματα κυρίως έχουμε με την αγροτική οδοποιία αλλά και μέσα στον αστικό χώρο, με τσιμεντοστρώσεις και ασφαλτοστρώσεις που χρειαζόμαστε. Προβλήματα έχουμε και με τη βλάστηση δεξιά και αριστερά του δρόμου, χρειάζονται καθαρισμοί. Αυτό που θα ήθελα περισσότερο από όλα είναι μια πεζοδρόμηση από την σιδηδρομική γραμμή προς την παραλία. Δεν υπάρχει και είναι πολύ επικίνδυνο. Το έχω θέσει και στο τεχνικό πρόγραμμα που κατέθεσα» δήλωσε στην εφ. «Πατρίς» ο Γιάννης Ανδρικόπουλος, πρόεδρος της κοινότητας, προσθέτοντας παράλληλα ότι υπάρχει πρόβλημα και με την κίνηση των οχημάτων στο παραλιακό μέτωπο, κυρίως το καλοκαίρι, αφού τα πολλά παρκαρισμένα οχήματα δυσκολεύουν την κυκλοφορίας, αλλά και το απορριμματοφόρο που κάνει την αποκομιδή των σκουπιδιών και για το λόγο αυτό θα πρέπει να τοποθετηθεί τροχονομική σήμανση και να γίνουν μερικές παρεμβάσεις.

Σύμφωνα επίσης με τον πρόεδρο του Άγιου Ηλία, από την κοινότητα λείπει ένας χώρος άθλησης, με γήπεδα μπάσκετ ή ποδοσφαίρου, αλλά και μια παιδική χαρά για να παίζει και να αθλείται η νεολαία του χωριού και οι επισκέπτες.

Αναφορικά με τη ζωή στον Άγιο Ηλία, ο κ. Ανδρικόπουλος τόνισε ότι «το χωριό μας δέχεται πάρα πολύ κόσμο κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Το καλοκαίρι έχει ζωή, άλλωστε υπάρχουν και τουλάχιστον 1.200 σπίτια στο παραλιακό μέτωπο, τα οποία κατοικούνται όλα, κυρίως τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Ο κόσμος τριπλασιάζεται, σε αντίθεση με το χειμώνα που είμαστε περίπου 200 μόνιμοι κάτοικοι.

Ο Αργύρης Τζανέτος, ο ιδιοκτήτης του μοναδικού περιπτέρου στην περιοχή, ανέφερε ότι «τα πράγματα είναι καταπληκτικά το καλοκαίρι. Το χωριό έχει άψογο περιβάλλον, τέλειες θάλασσες και οι άνθρωποι είναι από τους πιο φιλόξενους της Ηλείας. Η καθημερινότητα τα χειμώνα είναι πιο χαλαρή, όπως και σε άλλα χωριά της Ηλείας. Λείπουν πράγματα που θα βοηθούσαν και θα βελτίωναν την καθημερινότητα των κατοίκων, όπως ύδρευση, που υπάρχει πρόβλημα το καλοκαίρι λόγω της εποχικής αύξησης του πληθυσμο και η καθαριότητα, καθώς θα πρέπει να καθοριστούν θέσεις για να έχουν όλοι πρόσβαση στους κάδους».

«Ο Άγιος Ηλίας είναι το καλύτερο σημείο της Πελοποννήσου. Προσφέρει τα πάντα ο τόπος μας; Και όποιος φιλοξενείται εδώ φεύγει με ικανοποίηση. Από το χωριό λείπει η συγκοινωνία και κυρίως το τρένο που κάποτε σταματούσε εδώ. Στα άλλα θέματα θεωρώ ότι είμαστε πλήρης» τόνισε ο Κώστας Τσουμπακόπουλος.

Τέλος, ο Χαρίλαος Κουλούρης σημείωσε ότι «ο Άγιος Ηλίας είναι ένα χωριό όμορφο, φιλόξενο και με πολύ κόσμο τα καλοκαίρια. Αυτό είναι που μου αρέσει περισσότερο από όλα. Αλλά και ο χειμώνας που μένω εδώ είναι ωραίος. Υπάρχει ησυχία , πάμε στα θάλασσα, βλέπουμε τα άγρια κύματα, αλλά και τη θάλασσα που είναι ‘’λάδι’’. Είναι ωραία αυτή η χειμωνιάτικη ηρεμία. Έχουμε έλλειψη συγκοινωνίας. Υπάρχει ένα λεωφορείο το πρωί και ένα το μεσημέρι, άρα δεν εξυπηρετεί. Πρώτα υπήρχαν τα τραίνα και εξυπηρετούσαν πολύ κόσμο, κρεμόντουσαν από τα παράθυρα, πήγαιναν στη θάλασσα και μετά στα μαγαζιά και υπήρχε άφθονη δουλειά για όλους».