Όταν οι μετακλήσεις εργατών γης μετατρέπονται σε εμπόριο…

Οι ψευδείς υποσχέσεις, οι ανύπαρκτες επιδοτήσεις και η ανάγκη για απόλυτη διαφάνεια.

Η Ηλεία αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους αγροτικούς νομούς της χώρας και η παραγωγή της εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη νόμιμη μετάκληση εργατών γης από τρίτες χώρες. Γι’ αυτό, κάθε σκιά γύρω από τη διαδικασία δεν πλήττει μόνο τους παραγωγούς, αλλά και την αξιοπιστία του τόπου μας και της ίδιας της χώρας.

Το τελευταίο διάστημα, τόσο εγώ προσωπικά ως δικηγόρος όσο και πολλοί συνάδελφοί μου, αλλά και λογιστές, έχουμε δεχθεί επανειλημμένα την ίδια ερώτηση από εργοδότες:

«Πώς μπορώ να λάβω κρατική επιδότηση για να φέρω εργάτες γης από τρίτες χώρες, όπως έκαναν άλλοι;»

Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: δεν υπάρχει κρατική επιδότηση προς τους εργοδότες για τη μετάκληση εργατών γης από τρίτες χώρες. Κι όμως, η παραπληροφόρηση έχει εξαπλωθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε πολλοί παραγωγοί να πιστεύουν ότι κάποιοι έλαβαν χρήματα από το κράτος ή ότι υπάρχουν «ειδικές γνωριμίες» και προνομιακή μεταχείριση.

Αυτό είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό. Δημιουργεί πρόσφορο έδαφος για επιτήδειους που εκμεταλλεύονται την ανάγκη των εργοδοτών για εργατικά χέρια, υποσχόμενοι ανύπαρκες επιδοτήσεις ή «σίγουρες λύσεις» έναντι αμοιβής. Την ίδια στιγμή, και οι ίδιοι οι εργάτες γης κινδυνεύουν να πέσουν θύματα ψευδών υποσχέσεων, πληρώνοντας χρήματα με την ελπίδα μιας νόμιμης εργασίας στην Ελλάδα.

Η διαδικασία της μετάκλησης είναι σαφής και προβλέπεται αποκλειστικά από τη νομοθεσία. Διεκπεραιώνεται μέσω των αρμόδιων δημόσιων υπηρεσιών. Οι δικηγόροι έχουν αποκλειστικά τον θεσμικό ρόλο της παροχής νομικών υπηρεσιών και της διεκπεραίωσης της διοικητικής διαδικασίας, ενώ ο ίδιος ο εργοδότης μπορεί να υποβάλει την αίτησή του χωρίς τη μεσολάβηση οποιουδήποτε τρίτου. Κανένας πολιτικός, κανένας δικηγόρος και κανένας ενδιάμεσος δεν έχει το δικαίωμα να υπόσχεται εγκρίσεις, προνομιακή μεταχείριση ή κρατικές επιδοτήσεις έναντι οικονομικού ανταλλάγματος.

Όταν μια νόμιμη διοικητική διαδικασία μετατρέπεται σε πεδίο παραπλάνησης και εκμετάλλευσης, ζημιώνονται όλοι. Οι εργοδότες που αναζητούν εργατικά χέρια, οι εργάτες γης που επιδιώκουν μια νόμιμη θέση εργασίας, η τοπική οικονομία που δυσφημίζεται και η εικόνα της Ελλάδας ως κράτους δικαίου.

Τα μεγαλύτερα σκάνδαλα δεν είναι πάντοτε εκείνα που γίνονται πρωτοσέλιδα. Είναι πολλές φορές εκείνα που παραμένουν σιωπηλά, διαιωνίζονται και κανείς δεν τολμά να αγγίξει. Η Πολιτεία οφείλει να ενημερώσει σωστά τους πολίτες, να ενισχύσει τους ελέγχους και να διασφαλίσει ότι η διαδικασία των μετακλήσεων θα διέπεται μόνο από τη νομιμότητα, τη διαφάνεια και την ίση μεταχείριση. Μόνο έτσι θα προστατευθούν οι έντιμοι εργοδότες, οι εργάτες γης και το κύρος της Ηλείας και της χώρας μας.

Δεν γίνεται να συζητάμε για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, για τις καθυστερήσεις στις επιδοτήσεις, για τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζει ο αγροτικός κόσμος και, την ίδια στιγμή, να μην προστατεύουμε μια τόσο κρίσιμη διαδικασία όπως οι μετακλήσεις εργατών γης. Η ελληνική ύπαιθρος δεν μπορεί να παραμείνει ζωντανή χωρίς τα απαραίτητα εργατικά χέρια. Αν πραγματικά θέλουμε έναν πρωτογενή τομέα ισχυρό και ανταγωνιστικό, οφείλουμε να διασφαλίσουμε ότι οι μετακλήσεις θα γίνονται με ταχύτητα, διαφάνεια και νομιμότητα, χωρίς παραπλάνηση, μεσάζοντες και σκιές. Η προστασία των εργοδοτών και των εργατών γης είναι προϋπόθεση για να αναπτυχθεί η ελληνική ύπαιθρος, να στηριχθεί η αγροτική παραγωγή και να μην οδηγηθεί η περιφέρεια στην ερήμωση.