LIVE ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
Πολυτεχνείο: Το χρέος κάθε γενιάς απέναντι στο μέλλον

Πολυτεχνείο: Το χρέος κάθε γενιάς απέναντι στο μέλλον

Γράφει η δικηγόρος, Μαρινίκη Θεοδώρου.


Πρόσθεσε το Patrisnews στη Google

Patrisnews

Κάθε επέτειος του Πολυτεχνείου μάς φέρνει αντιμέτωπους με ένα ουσιαστικό ερώτημα: τι έχει αλλάξει στην Ελλάδα και τι εξακολουθεί να περιμένει η κοινωνία από τη δημοκρατία μας;

Τον Νοέμβριο του 1973, μια γενιά νέων ανθρώπων τόλμησε να αντισταθεί στη δικτατορία, διεκδικώντας ελευθερία, αξιοπρέπεια και μια διαφορετική προοπτική για τη χώρα.

Η εξέγερσή τους έγινε σημείο αναφοράς όχι μόνο για όσα συνέβησαν τότε, αλλά και για όσα οφείλουμε να διασφαλίζουμε σήμερα.

Πενήντα τρία χρόνια μετά, η νέα γενιά μεγαλώνει σε έναν κόσμο που αλλάζει με ταχύτητα, αλλά εξακολουθεί να συναντά εμπόδια που περιορίζουν τις επιλογές της.

Η ακρίβεια, η στεγαστική κρίση και η εργασιακή ανασφάλεια καθυστερούν την αυτονόμηση των νέων.

Για πολλούς, η αναζήτηση μιας σταθερής επαγγελματικής και προσωπικής ζωής περνά μέσα από τη φυγή στο εξωτερικό. Είναι ένα σοβαρό μήνυμα για τη χώρα: δεν μπορούμε να μιλάμε για ανάπτυξη όταν ένα μεγάλο μέρος της νέας γενιάς δυσκολεύεται να χτίσει τη ζωή του εδώ.

Την ίδια στιγμή, η πρόσβαση σε ποιοτική δημόσια εκπαίδευση, σύγχρονες υποδομές, φοιτητική στέγη και ουσιαστική μέριμνα εξακολουθεί να καθορίζει τις ευκαιρίες κάθε νέου ανθρώπου.

Η οικονομική δυνατότητα της οικογένειας δεν μπορεί να αποτελεί τον παράγοντα που κρίνει το εκπαιδευτικό και επαγγελματικό του μέλλον. Χρειάζονται ισχυρό δημόσιο σχολείο και πανεπιστήμιο, επένδυση στη γνώση και την έρευνα, καθώς και ουσιαστική σύνδεση της εκπαίδευσης με τις νέες ανάγκες της οικονομίας και της κοινωνίας. Υπάρχει, όμως, και μια ακόμη διάσταση.

Οι νέοι καλούνται να διαμορφώσουν τη ζωή τους μέσα σε μια εποχή τεχνητής νοημοσύνης, κλιματικής κρίσης, παραπληροφόρησης και νέων κοινωνικών ανισοτήτων.

Ταυτόχρονα, η εμπιστοσύνη στους θεσμούς δοκιμάζεται από την έλλειψη διαφάνειας, την αμφισβήτηση της αξιοκρατίας και τις πιέσεις στην ελευθερία της έκφρασης. Η δημοκρατία χρειάζεται θεσμούς που λογοδοτούν, ίσους κανόνες για όλους και πολίτες που έχουν πραγματική δυνατότητα να επηρεάζουν τις αποφάσεις.

Αυτή είναι και η μεγάλη πολιτική ευθύνη της εποχής μας. Να διαμορφώσουμε ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο με τη νεολαία, με συγκεκριμένες πολιτικές για την εργασία, τη στέγαση, την εκπαίδευση και την κοινωνική προστασία. Να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον που επιβραβεύει την προσπάθεια, ενθαρρύνει την πρωτοβουλία και δίνει χώρο στους νέους να συμμετέχουν στη διαμόρφωση της δημόσιας ζωής. Μια ενεργή νεολαία που εξελίσσεται και δημιουργεί μέσα σε ένα υγιές δημοκρατικό περιβάλλον είναι η ισχυρότερη επένδυση για το μέλλον της Ελλάδας.

Για μένα, το Πολυτεχνείο δεν είναι μόνο μια ιστορική επέτειος. Είναι μια υπενθύμιση ότι καμία κοινωνική κατάκτηση δεν είναι αυτονόητη και ότι κάθε γενιά έχει την ευθύνη να διεκδικεί μια καλύτερη χώρα. Θέλω μια Ελλάδα στην οποία οι νέοι θα μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια, να προοδεύουν, να ονειρεύονται και να δημιουργούν χωρίς να αισθάνονται ότι το μέλλον τους βρίσκεται αναγκαστικά μακριά από τον τόπο τους.

Κατά την άποψή μου, αυτή πρέπει να είναι η σημερινή αναπροσαρμογή των συνθημάτων του Πολυτεχνείου: Ψωμί, για μια ζωή με αξιοπρέπεια και ασφάλεια, Παιδεία, για γνώση και πραγματικά ίσες ευκαιρίες, Ελευθερία, για δημοκρατία, δικαιοσύνη και ουσιαστικό λόγο των πολιτών, ιδιαίτερα των νέων, στις αποφάσεις που καθορίζουν το μέλλον τους.

Η νέα γενιά δεν πρέπει απλώς να κληρονομήσει την Ελλάδα που θα της παραδώσουμε αλλά πρέπει να έχει τη δύναμη να τη διαμορφώσει.