Πύργος: Έφυγε ο Ιωάννης Τσιπολίτης – Ο αυτοδημιούργητος άνθρωπος του σιδήρου

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν κάνουν θόρυβο. Κάνουν έργο. Και το έργο τους μένει. Ο Ιωάννης Τσιπολίτης ήταν ένας από αυτούς.

Γεννημένος στις 5 Σεπτεμβρίου 1944 στο Βασιλάκι Ηλείας, ήρθε στον Πύργο περίπου δέκα ετών. Η ζωή δεν του χάρισε έτοιμα μονοπάτια, του έδωσε χώμα και πέτρα κι εκείνος έφτιαξε δρόμο. Ξεκίνησε, από μικροδουλειές και μεταφορές, εργάτης πρώτα, οδηγός φορτηγού έπειτα. Ο Ιωάννης Τσιπολίτης έμαθε να δουλεύει «με έννοια», όπως έλεγε. Με λογική. Με γρηγοράδα. Δεν ήταν απλώς φράσεις. Ήταν στάση ζωής. Ήταν το προσωπικό του «ευαγγέλιο».

Στην πορεία «δέθηκε» με το σίδερο. Εκεί, μέσα σε σωρούς μετάλλου και παλιά οχήματα, διέκρινε κάτι που άλλοι δεν έβλεπαν: Αξία. Δημιουργία. Ανακύκλωση. Έστησε από το μηδέν την επιχείρησή του στην ανακύκλωση αυτοκινήτων και για πενήντα ολόκληρα χρόνια αποτέλεσε σημείο αναφοράς στον Πύργο.

Αυτοδημιούργητος, με καθαρό όνομα και ίσιο βλέμμα. Ήταν από αυτούς που όταν δίνουν τον λόγο τους, δεν χρειάζεται κάτι άλλο. Αγαπούσε τη δουλειά του. Δεν την εγκατέλειψε ούτε μετά τη συνταξιοδότηση. Παρέμεινε δίπλα στο μαγαζί, στηρίζοντας τη νέα γενιά, τον γιο του Αντώνη, που ανέλαβε τη συνέχεια. Γιατί για εκείνον η επιχείρηση δεν ήταν απλώς βιοπορισμός. Ήταν ταυτότητα. Ήταν κόπος ζωής. Στην κοινωνία του Πύργου υπήρξε γνωστός και αγαπητός. Κανείς δεν είχε παράπονο. Ήταν από τις μορφές που σήμερα σπανίζουν: άνθρωποι της δουλειάς, της συνέπειας, της ευθύνης. Χωρίς μεγάλα λόγια. Με καθαρή διαδρομή.

Δίπλα του στάθηκε η σύζυγός του Θεώνη. Τα παιδιά του, Αντώνης με τη σύζυγό του Γιούλη και Δήμητρα με τον σύζυγό της Σπυράγγελο. Τα έξι εγγόνια του – τέσσερα από τον Αντώνη και δύο από τη Δήμητρα – που είναι η συνέχεια μιας ζωής χτισμένης με ιδρώτα και αξιοπρέπεια.

Η κηδεία του θα τελεστεί το Σάββατο στις 11 το πρωί, στο Κοιμητήριο Αγίων Πάντων Πύργου.