Ξεκίνησε ο τρύγος της κορινθιακής Σταφίδας – Σε κρίσιμο σταυροδρόμι η καλλιέργεια!

Ο τρύγος της κορινθιακής σταφίδας ξεκίνησε ήδη στις περιοχές του Βουνάργου, της Βροχίτσας, καθώς και σε άλλες κοινότητες της δημοτικής ενότητας Ιάρδανου, επαναφέροντας στο προσκήνιο τα οξυμένα προβλήματα που ταλανίζουν τους παραγωγούς της Ηλείας.

Παρά την εξαιρετική ποιότητα του προϊόντος, η φετινή καλλιεργητική περίοδος εξελίχθηκε σε έναν πραγματικό Γολγοθά, καθώς οι παραγωγοί κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν ακραία καιρικά φαινόμενα, ζημιές από χαλαζοπτώσεις και αυξημένο κίνδυνο ασθενειών.

Η έκδηλη αγωνία των καλλιεργητών δεν αφορά μόνο τη φετινή σοδειά, αλλά τη συνολική βιωσιμότητα της σταφιδοκαλλιέργειας, που αποτελεί τον ιστορικό και οικονομικό πυλώνα της τοπικής κοινωνίας.

Οι προβληματισμοί που εκφράζουν οι σταφιδοπαραγωγοί εστιάζουν στην εκτόξευση του κόστους παραγωγής, εξαιτίας των αυξήσεων στις τιμές καυσίμων, λιπασμάτων και αγροτικών εφοδίων.

Παράλληλα, επισημαίνουν την παντελή έλλειψη εργατικών χεριών και το υπέρογκο κόστος των μεροκάματων, τις καταστροφικές επιπτώσεις της χαλαζόπτωσης που επηρεάζουν ακόμη και τη μελλοντική παραγωγή, καθώς και τη δραστική μείωση των επιδοτήσεων.

Κοινή συνισταμένη όλων των παραγωγών είναι η αδήριτη ανάγκη να διαμορφωθεί η τιμή αφετηρίας του προϊόντος τουλάχιστον στα 3 ευρώ το κιλό, αλλά και η άμεση λήψη μέτρων από την Πολιτεία για την αναμπέλωση και την ουσιαστική στήριξη του αγροτικού εισοδήματος.

«Η ιδανική τιμή θα πρέπει να είναι 3,20 με 3,30 ευρώ»

Ο πρόεδρος της τοπικής κοινότητας Βροχίτσας και σταφιδοπαραγωγός, Χρήστος Φωτόπουλος, περιέγραψε την εικόνα της φετινής σοδειάς αναφέροντας ότι «έχουμε πάει 10 μέρες πιο αργά σε σχέση με άλλες χρονιές, γιατί τα κτήματα δεν είχαν γίνει». Επικεντρώθηκε μάλιστα στη μεγάλη ζημιά που προκάλεσε το χαλάζι της 24ης Μαΐου, που ωστόσο δεν επηρέασε το προϊόν σε θέμα ποιότητας που είναι άριστη.

Σχετικά με την εκτόξευση των εξόδων, εξήγησε πως τα φάρμακα που χρειάστηκαν ήταν πολλά προκειμένου να γλιτώσουν τις ασθένειες, όπως ο περονόσπορος και η λώβα, προσθέτοντας για το πετρέλαιο ότι «καλλιεργούσαμε με 1,40-1,50 ευρώ άλλες χρονιές και φέτος έφτασε σε σημείο να είναι 2 με 2,20 ευρώ».

Ο ίδιος τόνισε πως «η ιδανική τιμή θα πρέπει να είναι 3,20 με 3,30 για να μένει ένα καλό μεροκάματο, διότι το κύριο εισόδημά μας και σε εμάς εδώ στην Βροχίτσα είναι η σταφίδα», ενώ ζήτησε «να ενταχθεί η Κορινθιακή Σταφίδα στο πρόγραμμα αναμπέλωσης, καθώς είναι τα κτήματα σε μεγάλη ηλικία και υπάρχει πρόβλημα με τα φυτά, για να ξαναφυτευτούν οι καινούργιες φυτείες».

«Για να βγει η παραγωγή, πρέπει να ξεκινήσει με 3 ευρώ»

Ο σταφιδοπαραγωγός από τη Βροχίτσα Παναγιώτης Κοτσιλίμπας, υπογράμμισε το μέγεθος των δυσκολιών σημειώνοντας ότι «φέτος ήταν μια πάρα πολύ δύσκολη χρονιά». Ενδεικτικό είναι το γεγονός πως ο ίδιος ράντισε 15 χέρια, αναφέροντας πως «το κάθε χέρι έχει τουλάχιστον 400 με 500 ευρώ».

Παράλληλα, αναφέρθηκε στη μακροπρόθεσμη ζημιά από τη χαλαζόπτωση του Μαΐου, λέγοντας ότι «έριξε χαλάζι δυνατό στις 24 Μαΐου και έκανε πάρα πολύ ζημιά, που αυτή θα είναι και του χρόνου, γιατί έχει χτυπήσει και τις βέργες που θα θέλουμε να κλαδέψουμε. Η παραγωγή είναι επηρεασμένη από 50-60%».

Όσον αφορά τις αποζημιώσεις κατήγγειλε τις καθυστερήσεις, καθώς «έχουν έρθει να δουν από τον ΕΛΓΑ και μας είπαν τα πορίσματα θα βγουν με τον καινούριο χρόνο το 2027», ενώ ξεκαθάρισε πως «αυτό που θέλουμε, για να βγει η παραγωγή της σταφίδας, το λιγότερο πρέπει να ξεκινήσει με 3 ευρώ».

«Είναι περισσότερα τα έξοδα από τα έσοδα»

Ο σταφιδοπαραγωγός Βουνάργου Ανδρέας Παναγιωτόπουλος, στηλίτευσε την κατάσταση που επικρατεί με το εργατικό δυναμικό, καταγγέλλοντας ότι «είμαστε στο έλεος του Θεού. Τίποτα δεν δουλεύει σωστά, τίποτα δεν πάει καλά. Να πούμε για το ασφαλιστικό; Δουλεύουν ξένης εθνικότητας εργάτες και το κράτος λέει να βάλουμε εργόσημα. Πώς να τα βάλουμε; Μας απειλούν για να έρθουν για δουλειά. Μας ζητάνε το υψηλότερο μεροκάματο».

Στην ίδια γραμμή εξήγησε το αδιέξοδο στο καλλιεργητικό κόστος, αναφέροντας πως «για να είναι σωστή η καλλιέργεια, χρειάζονται 300 ευρώ και πάνω». Ο ίδιος επεσήμανε ότι «είναι περισσότερα τα έξοδα από τα έσοδα», ενώ έκανε λόγο για «οικονομική ασφυξία στο έπακρο», συμπληρώνοντας ότι «ιδανικότερη τιμή για τον παραγωγό για να του μένουν θεωρώ είναι τα 5 ευρώ, διότι υπάρχει ακρίβεια και δεν φτάνουνε πουθενά. Ζούμε στη μιζέρια. Είναι 2026 και αντί να προχωράμε και να είμαστε πιο ανταγωνιστικοί, είμαστε χειρότερα».

«Η χαμηλότερη τιμή πρέπει να είναι 3 ευρώ οπωσδήποτε»

Ο παραγωγός από τη Βροχίτσα Νίκος Κατελούζος, εστίασε στη δυσανάλογη αύξηση των τιμών στην αγορά, δηλώνοντας ότι «δεν μπορεί εμείς να πουλάμε μια ζωή το ίδιο και όλα να ανεβαίνουν κατακόρυφα». Παράλληλα, σημείωσε ότι «η χαμηλότερη τιμή πρέπει να είναι 3 ευρώ οπωσδήποτε», ενώ έκρουσε τον κώδωνα για τη δημογραφική συρρίκνωση των χωριών λέγοντας πως «φεύγουν οι νέοι από τα χωριά. Εγώ είμαι ο τελευταίος των Μοϊκανών που έμεινε εδώ».

Τέλος, κατήγγειλε τη μεγάλη μείωση των επιδοτήσεων, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι «εμείς παίρναμε επιδότηση 339 ευρώ το στρέμμα και αυτή τη στιγμή παίρνουμε 49 ευρώ», ενώ σχολίασε επικριτικά και το γεγονός πως «μας πήραν τα λεφτά οι φραπέδες και η κυρία με τη Φεράρι».

«Οποιαδήποτε τιμή από 3 ευρώ και πάνω είναι ιδανική»

Ο σταφιδοπαραγωγός Βουνάργου Αθανάσιος Παπουτσής, επικεντρώθηκε στις τιμές των αγροτικών εφοδίων αναφέροντας ότι «τα φάρμακα έχουν ακριβύνει και ότι το λιγότερο έχει 80 ευρώ το βυτίο τώρα να ραντίσεις». Όπως υπογράμμισε, «τα εργατικά χέρια είναι πολύ ακριβά και δυσεύρετα. Έχουν εξήντα ευρώ το μεροκάματο. Τα θέλουν και μαύρα», ενώ ξεκαθάρισε ότι «οποιαδήποτε τιμή από 3 ευρώ και πάνω είναι ιδανική καθώς καλύπτει τα κοστολόγια». Κλείνοντας, σημείωσε με νόημα πως «έχουμε φτάσει σε σημείο να δουλεύουμε μόνοι μας. Αν δεν προσφέρουμε προσωπική εργασία, δεν βγαίνουμε».

«Παλαιότερα, με 20 στρέμματα σταφίδα κάποιος ζούσε το σπίτι του»

Ο παραγωγός από το Βούναργο Αναστάσιος Σωτηρόπουλος, αναφέρθηκε στη φετινή παραγωγή κάνοντας λόγο για «καλή ποιότητα, αλλά χαμηλές ποσότητες», τονίζοντας μάλιστα ότι «η τιμή πρέπει να ξεκινάει τουλάχιστον από 3 ευρώ, γιατί έχουν κοπεί και οι επιδοτήσεις». Παράλληλα σύγκρινε τις παλιές εποχές με το σήμερα, δηλώνοντας ότι «παλαιότερα με 20 στρέμματα σταφίδα κάποιος ζούσε το σπίτι του, έφτιαχνε νέο, πάντρευε κορίτσι, σπούδαζε παιδί, πάντρευε αδελφή, ενώ τώρα με 20 στρέμματα σταφίδα μπαίνεις μέσα». Τέλος ανέδειξε την ακρίβεια των υλικών, λέγοντας ότι «άμα θα πας να πάρεις ένα νάιλον, το πανί που σκεπάζουμε τη σταφίδα, τώρα δε σε φτάνουν 120 ευρώ. Περισσότερο αξίζει το νάιλον από τη σταφίδα που θα βάλεις κάτω».