LIVE ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
Πρεμιέρα την Παρασκευή για τους «ερασιΤΕΧΝΕΣ» Αμαλιάδας στον Πολυχώρο Πολιτισμού

Πρεμιέρα την Παρασκευή για τους «ερασιΤΕΧΝΕΣ» Αμαλιάδας στον Πολυχώρο Πολιτισμού

Επιστρέφουν στη σκηνή με το συγκλονιστικό έργο «Όσκαρ – Γράμμα στον Θεό» σε σκηνοθεσία Χάρη Κότσιφα


Πρόσθεσε το Patrisnews στη Google

Patrisnews

Μια θεατρική ιστορία για τη ζωή, την αγάπη και την ελπίδα, με παράλληλη δράση ενημέρωσης για την εθελοντική δωρεά μυελού των οστών, έρχεται με έξι παραστάσεις στον Πολυχώρο Πολιτισμού Ήλιδας, με πρεμιέρα αυτή την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου και τη στήριξη του Δήμου Ήλιδας.

Η θεατρική ομάδα «ερασιΤΕΧΝΕΣ» Αμαλιάδας παρουσιάζει το έργο του Ερίκ-Εμμανουέλ Σμιτ «Όσκαρ – Γράμμα στον Θεό», προσκαλώντας το κοινό σε ένα ξεχωριστό θεατρικό ταξίδι γεμάτο συγκίνηση, χιούμορ, τρυφερότητα και βαθιά μηνύματα ζωής.

Ύστερα από δύο μήνες εντατικών προβών, δημιουργικής αναζήτησης, συνεργασίας και αφοσίωσης, οι συντελεστές της παράστασης είναι έτοιμοι να μοιραστούν με το κοινό ένα έργο που τους άγγιξε βαθιά και τους υπενθύμισε πως η αξία της ζωής δεν μετριέται μόνο με τον χρόνο, αλλά κυρίως με όσα προλαβαίνουμε να αισθανθούμε, να προσφέρουμε και να αγαπήσουμε.

Στο επίκεντρο της ιστορίας ο μικρός Όσκαρ, ένα αγόρι που νοσηλεύεται σε νοσοκομείο και πάσχει από λευχαιμία. Μέσα από την αθώα, διεισδυτική και συχνά απρόσμενα χιουμοριστική ματιά του, ο θεατής έρχεται αντιμέτωπος με μεγάλα ερωτήματα για τη ζωή, τον θάνατο, τον φόβο, την πίστη, τη φιλία και την αγάπη.

Ο Όσκαρ μάς καλεί να δούμε τον κόσμο διαφορετικά. Να ανακαλύψουμε την ομορφιά ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές, να εκτιμήσουμε όσα θεωρούμε δεδομένα και να συνειδητοποιήσουμε πως κάθε ημέρα μπορεί να κρύβει μέσα της μια ολόκληρη ζωή.

Πρόκειται για μια παράσταση που δεν επιδιώκει απλώς να συγκινήσει, αλλά και να προβληματίσει, να αφυπνίσει και, πάνω απ’ όλα, να αφήσει στον θεατή ένα πολύτιμο μήνυμα αισιοδοξίας και ανθρωπιάς.

Όταν το θέατρο συναντά την προσφορά ζωής

Η φετινή θεατρική προσπάθεια των «ερασιΤΕΧΝΩΝ» αποκτά και μια ιδιαίτερη κοινωνική διάσταση, συνδέοντας το μήνυμα του έργου με μια ουσιαστική πράξη αλληλεγγύης.

Σε συνεργασία με το Τμήμα Αιμοδοσίας του Γενικού Νοσοκομείου Αμαλιάδας, στις 30 Οκτωβρίου, 7 και 8 Νοεμβρίου 2026, από τις 20:00 έως τις 22:00, θα πραγματοποιείται στον χώρο των παραστάσεων ενημέρωση και λήψη δείγματος για την εγγραφή εθελοντών δοτών μυελού των οστών.

Μια πρωτοβουλία με ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς το έργο, μέσα από την ιστορία ενός παιδιού υπενθυμίζει πόσο σημαντική μπορεί να αποδειχθεί η προσφορά προς τον συνάνθρωπο.

Παραστάσεις: 30 και 31 Οκτωβρίου και 1, 6, 7 και 8 Νοεμβρίου

Ώρα έναρξης: 20:30
Χώρος: Πολυχώρος Πολιτισμού Ήλιδας
Κρατήσεις θέσεων: 6973234072

Ηθοποιοί (αλφαβητικά):

Έφη Αγγελοπούλου, Δημήτρης Αναστόπουλος, Άννα Αντωνοπούλου, Χαρά Μπέκιου, Παναγιώτης Ηλιόπουλος, Σταμάτης Καμπάνταης, Ελένη Κορδαλή, Ευτυχία Κυβρακίδου-Γιαννακοπούλου, Παναγιώτης Μπούσκος, Νίκος Νταλαμάρας, Γιάννης Πετρόπουλος, Γκέλλυ Σάκκου.

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία: Χάρης Κότσιφας
Μετάφραση – Διασκευή: Ειρήνη Δερμιτζάκη
Βοηθός σκηνοθέτη – Μουσική επιμέλεια: Ελένη Σκορδίλη
Ηχογραφήσεις: Γεράσιμος Λούντζης
Φροντιστήριο – Κοστούμια: Ντέμη Κότσιφα, Γιάννα Γούναρη, Αγγέλικα Λαμπαδά
Φως – Ήχος: Γιάννης Αποστολόπουλος, Χαριτίνη Λαμπροπούλου, Ζώγια Κορμπάκη
Αφίσα: Γεράσιμος Λούντζης
Εκτυπώσεις: Ελένη Σκορδίλη
Φωτογραφίες: Αγγελική Κουνέλη, Γεράσιμος Λούντζης

Ο σκηνοθέτης της παράστασης Χάρης Κότσιφας αναφέρει «Όλα ξεκίνησαν όταν, πριν από περίπου δύο χρόνια, ο ηθοποιός που σήμερα υποδύεται τον Όσκαρ μού έφερε το βιβλίο του Ερίκ-Εμμανουέλ Σμιτ. Το διάβασα και αμέσως σκέφτηκα: «Αυτό θα το κάνω θέατρο!». Με την πολύτιμη βοήθεια της φίλης σκηνοθέτριας Ειρήνης Δερμιτζάκη, την οποία ευχαριστώ θερμά, το διασκευάσαμε για τη σκηνή.

Από την πρώτη στιγμή, στόχος μας δεν ήταν να μιλήσουμε μόνο για την αρρώστια και τον θάνατο, αλλά κυρίως για τη ζωή, την αγάπη και όλα εκείνα που συχνά ξεχνάμε να πούμε στους ανθρώπους μας. Στις πρόβες γελάσαμε, συγκινηθήκαμε, δυσκολευτήκαμε και γίναμε μια αγκαλιά. Από τα «παιδιά μου», όπως συνηθίζω να αποκαλώ τους ηθοποιούς της ομάδας, ζήτησα μόνο ένα πράγμα: να είναι αληθινοί. Κι εκείνα μου έδωσαν πολύ περισσότερα.

Αν, φεύγοντας από την παράσταση, κάποιος νιώσει την ανάγκη να πει ένα «σ’ αγαπώ», να αγκαλιάσει έναν δικό του άνθρωπο ή να εκτιμήσει λίγο περισσότερο μια απλή στιγμή, τότε θα έχουμε κερδίσει κάτι πολύ μεγαλύτερο από ένα χειροκρότημα.

Γιατί η ζωή δεν μετριέται μόνο με τα χρόνια που ζήσαμε, αλλά με τις στιγμές που αγαπήσαμε».