Η ανάγκη για σεβασμό στην παράδοση, χωρίς όμως να παραβλέπεται ο προσωπικός τρόπος ζωής, έχει οδηγήσει σε εντυπωσιακές vegan και vegetarian εκδοχές των εορταστικών εδεσμάτων.
Ίσως το πιο χαρακτηριστικό πιάτο του Μεγάλου Σαββάτου, η μαγειρίτσα, αποκτά νέο πρόσωπο με εναλλακτικά υλικά, αλλά διατηρεί τον ρόλο της ως το πρώτο γεύμα μετά την Ανάσταση.

Τα μανιτάρια πορτομπέλο ή πλευρώτους κόβονται σε λωρίδες και σοτάρονται με φρέσκα κρεμμυδάκια, μάραθο, άνηθο και λίγο ρύζι. Αντί αυγολέμονου, χρησιμοποιείται κρέμα από ταχίνι με λεμόνι ή ένα φυτικό “αβγολέμονο” με ρεβιθάλευρο. Το αποτέλεσμα είναι πλούσιο, χορταστικό και με απρόσμενα γνώριμη γεύση.

Για όσους αποφεύγουν το κρέας αλλά όχι τα ζωικά, μια πιο κλασική εκδοχή μπορεί να γίνει με αυγά, φέτα, χόρτα και άγρια μυρωδικά.
Με μαρινάδα από μουστάρδα, λεμόνι, δεντρολίβανο και ελαιόλαδο, τα σουβλάκια αυτά μπορούν να ψήνονται δίπλα σε εκείνα με το αρνί, χωρίς να υστερούν σε νοστιμιά και εορταστική παρουσία.

Ελαφριά, πολύχρωμα και εναρμονισμένα με το πνεύμα της Άνοιξης, τα γεμιστά αποτελούν ιδανικό κυρίως πιάτο για vegetarian ή vegan πασχαλινό τραπέζι.

Μια σπιτική χορτόπιτα με χειροποίητο ελαιόλαδο-ζυμωμένο φύλλο, σπανάκι, καυκαλήθρες και φρέσκα αρωματικά, σερβίρεται ως συνοδευτικό ή ακόμη και ως κυρίως πιάτο.
Η υφή είναι ίσως λίγο διαφορετική, αλλά η μυρωδιά του μαχλεπιού και της μαστίχας παραμένει… αξεπέραστη.
Χωρίς βούτυρο και αυγά, αλλά με ελαιόλαδο, χυμό πορτοκάλι και κανέλα – διαχρονικά και αγαπημένα.

Η επιλογή ενός εναλλακτικού, φυτικού Πάσχα δεν είναι άρνηση της παράδοσης, αλλά ένας διαφορετικός τρόπος να τιμηθεί. Είτε λόγω σεβασμού στη ζωή, είτε λόγω υγείας, είτε λόγω περιβαλλοντικής συνείδησης, πολλοί αναζητούν τρόπους να συμμετάσχουν στο πνεύμα της εορτής χωρίς να αποκλείονται.
Μάλιστα, τέτοιες παραλλαγές ενώνουν γενιές στο τραπέζι, ανοίγοντας διάλογο, δημιουργικότητα και νέο σεβασμό στις διατροφικές επιλογές των άλλων.