LIVE ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
Η αόρατη μάχη των παιδιών με τους ηλικιωμένους οδηγούς γονείς τους…

Η αόρατη μάχη των παιδιών με τους ηλικιωμένους οδηγούς γονείς τους…

Για χιλιάδες οικογένειες, η εικόνα ενός ηλικιωμένου γονέα πίσω από το τιμόνι δεν προσφέρει ανακούφιση, αλλά ένα καθημερινό, επιπλέον, άγχος.


Πρόσθεσε το Patrisnews στη Google

Patrisnews

Το πρόσφατο περιστατικό με την 80χρονη που οδηγούσε στο αντίθετο ρεύμα της εθνικής οδού δεν ήταν απλώς μια ειδησεογραφική είδηση της στιγμής, αλλά το σύμπτωμα ενός σοβαρού κοινωνικού προβλήματος που διαιωνίζεται, της οδήγησης στην τρίτη ηλικία χωρίς ουσιαστικό έλεγχο.

Για χιλιάδες οικογένειες, η εικόνα ενός ηλικιωμένου γονέα πίσω από το τιμόνι δεν προσφέρει ανακούφιση, αλλά ένα καθημερινό, επιπλέον, άγχος.

Η συζήτηση «μαμά, μπαμπά, μήπως ήρθε η ώρα να σταματήσεις να οδηγείς;» είναι ίσως από τις πιο επώδυνες που καλείται να κάνει ένα παιδί.

Για έναν άνθρωπο της τρίτης ηλικίας, το δίπλωμα οδήγησης δεν είναι ένα απλό έγγραφο. Είναι η αυτονομία του, η ελευθερία του, η επιβεβαίωση ότι παραμένει ενεργός και ικανός. Το να του ζητάς να το παραδώσει βιώνεται σαν μια βίαιη απόσυρση από τη ζωή, μια ομολογία ότι τα χρόνια πέρασαν. Κι έτσι, τα παιδιά βρίσκονται παγιδευμένα ανάμεσα στον φόβο ενός μοιραίου ατυχήματος και στην ενοχή ότι «πληγώνουν» τον άνθρωπο που τους μεγάλωσε.

Σε αυτό το ευαίσθητο, συναισθηματικό αδιέξοδο, το κράτος δηλώνει προκλητικά απουσία, πετώντας όλη την ευθύνη στην οικογένεια.

Η διαδικασία ανανέωσης της άδειας οδήγησης μετά τα 74 έτη έχει καταντήσει μια τυπική, επικίνδυνη γραφειοκρατία. Μια γρήγορη επίσκεψη σε ένα ιατρείο, μια επιδερμική ματιά, μια υπογραφή κι ένα «έλα καλέ, μια χαρά είναι ο άνθρωπος». Χωρίς ουσιαστικό έλεγχο των ανακλαστικών, της ακοής, της όρασης ή των πρώιμων σημαδιών άνοιας, οι ιατρικές βεβαιώσεις μοιράζονται συχνά χαριστικά, απλώς και μόνο για να μην δυσαρεστηθεί ο ηλικιωμένος ασθενής.

Αυτή η επικίνδυνη ανοχή πρέπει να σταματήσει. Η πολιτεία οφείλει να βγει μπροστά και να κάνει πράξη όσα έχουν θεσπιστεί για αντικειμενικά όρια με αξιολόγηση και ουσιαστικές εξετάσεις.

Όταν το ίδιο το σύστημα βάζει το φρένο, η απόφαση παύει να είναι μια προσωπική «προδοσία» των παιδιών προς τον γονιό τους και γίνεται αυτό που πραγματικά είναι. Ένας κανόνας προστασίας για όλους.

Πριν θρηνήσουμε λοιπόν αθώα θύματα, η αυστηροποίηση των κανόνων, πρέπει να περάσει από την θεωρία στην πράξη.