LIVE ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
Το στίγμα της εβδομάδας

Το στίγμα της εβδομάδας

Γράφει η Γιούλη Ηλιοπούλου, αρχισυντάκτρια της εφ. «Πατρίς»


Πρόσθεσε το Patrisnews στη Google

Patrisnews

Οι παρατεταμένοι καύσωνες του φετινού καλοκαιριού ξεπέρασαν προ πολλού το επίπεδο της μετεωρολογικής είδησης.

Καθώς η αυξημένη κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας επιβαρύνει ακόμη περισσότερο τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς και το ηλεκτρικό σύστημα δοκιμάζεται από τις ακραίες θερμοκρασίες, η επίσημη πολιτική συζήτηση εγκλωβίζεται, για ακόμη μία φορά, στο γνώριμο μοτίβο: το ύψος και τη διάρκεια των κρατικών επιδοτήσεων. Πρόκειται για μια βολική οφθαλμαπάτη που αρνείται να αντικρίσει τη βαθύτερη, δομική μεταβολή που συντελείται στην καθημερινότητα των ελληνικών πόλεων. Τη γέννηση μιας νέας κοινωνικής κατηγοριοποίησης, αυτής των θερμικά προνομιούχων και των θερμικά αποκλεισμένων.

—–

Η πρόσβαση στην ψύξη έπαψε να αποτελεί τεκμήριο οικιακής άνεσης και εξελίχθηκε σε πρωταρχικό όρο επιβίωσης. Όταν η καθημερινότητα ενός νοικοκυριού ορίζεται από το δίλημμα ανάμεσα στη θερμική εξάντληση και τον οικονομικό στραγγαλισμό, ο κλιματισμός μεταβάλλεται σε ταξικό προνόμιο.

Η πρόσφατη έκθεση της Greenpeace (Ιούλιος 2026) εισήγαγε επίσημα τον όρο «θερινή ενεργειακή φτώχεια», καταγράφοντας εσωτερικές θερμοκρασίες έως και 38°C σε ελληνικές κατοικίες. Η έρευνα ανέδειξε ότι μεγάλο μέρος του κτιριακού αποθέματος αδυνατεί να προστατεύσει αποτελεσματικά τους κατοίκους από τους ολοένα συχνότερους καύσωνες, ενώ πολλοί περιορίζουν τη χρήση του κλιματιστικού εξαιτίας του κόστους. Έτσι, εκατοντάδες σπίτια μετατρέπονται σε θερμικές παγίδες, με σοβαρές συνέπειες για την υγεία και την ποιότητα ζωής.

—–

Η ανισότητα αυτή δεν περιορίζεται στους τέσσερις τοίχους μιας κατοικίας, αλλά επεκτείνεται και στον αστικό ιστό. Οι ελληνικές πόλεις, παραδομένες στο τσιμέντο και στερημένες από πνεύμονες πρασίνου, λειτουργούν ως πολλαπλασιαστές του θερμικού φορτίου.

Αυτή η νέα πραγματικότητα απαιτεί ριζική αναθεώρηση της έννοιας της κοινωνικής πρόνοιας. Η εμμονή στην αντιμετώπιση του φαινομένου με πρόσκαιρα, πυροσβεστικά βοηθήματα αποτελεί ομολογία αδυναμίας.

Αν η πολιτεία δεν επενδύσει στον βιοκλιματικό ανασχεδιασμό των πόλεων και στη θωράκιση του ενεργειακού χάρτη με γνώμονα τη δημόσια υγεία, τότε το δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή καθημερινότητα θα εξαρτάται ολοένα και περισσότερο από την οικονομική δυνατότητα κάθε νοικοκυριού. Και η θερμοκρασία μέσα στο ίδιο μας το σπίτι θα καθορίζεται, με τον πιο κυνικό τρόπο, από το ύψος του λογαριασμού του ηλεκτρικού ρεύματος.